خبرگزاری راسک: ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، در نشست مجمع عمومی این نهاد هشدار داده است که افغانستان زیر حاکمیت طالبان در حال تجربه یکی از گستردهترین و سازمانیافتهترین حملات علیه حقوق زنان و عدالت جنسیتی در دوران معاصر است.
بنت با ابراز نگرانی از وضعیت کنونی، گفته که سیاستهای تبعیضآمیز طالبان نهتنها نیمی از جمعیت کشور را از حق تحصیل، کار و مشارکت اجتماعی محروم کرده است، بلکه شکافهای قومی، مذهبی و زبانی را نیز عمیقتر ساخته و خطر ناآرامیهای جدید را افزایش داده است.
او از رهبران طالبان خواسته است که فوراً به این سیاستها پایان دهند و زمینه حضور واقعی و مؤثر گروههای قومی و مذهبی را در تصمیمگیریهای ملی فراهم کنند. به باور او، بیتوجهی حاکمان کنونی کابل به صداهای متنوع جامعه افغانستان، پایههای ثبات سیاسی را سست میکند.
گزارشگر سازمان ملل در گزارشی تفصیلی خو که به مجمع عمومی ارائه کرد، تأکید نموده است که بحران حقوق بشری در افغانستان نباید کوچک شمرده شود. او هشدار داده است: «نباید اجازه داد وضعیت کنونی بهعنوان وضعیتی عادی یا اجتنابناپذیر پذیرفته شود؛ این نه یک واقعیت طبیعی، بلکه نتیجه تصمیمهای آگاهانه و سرکوبگرانه است.»
بنت تصریح کرده است که برای برچیدن ساختار سیستماتیک خشونت و تبعیض جنسیتی در افغانستان، جامعه جهانی باید از سیاست انفعال دست بکشد و به اقدامهای فوری، اصولی و پایدار روی آورد. او افزوده است: «پذیرش حاکمیت کنونی طالبان بدون تغییرات اساسی، به معنای چشمپوشی از حقوق اساسی میلیونها شهروند است.»
به گفته او، زنان باید در قلب هر گفتوگو، طرح سیاسی و تصمیم مرتبط با آینده افغانستان جای داشته باشند، زیرا حذف آنان از عرصههای اجتماعی و سیاسی نهتنها نقض عدالت است بلکه مانعی برای توسعه پایدار و صلح در کشور خواهد بود.
بنت همچنان به موارد متعدد نقض حقوق بشر اشاره کرده است؛ از جمله مجازاتهای علنی، ناپدیدشدن خودسرانه مخالفان، شکنجه نیروهای امنیتی پیشین و محدود شدن آزادی رسانهها و نهادهای مدنی. او این روندها را نشانه «بازگشت کامل به دوران سرکوب و ترس» توصیف کرد.
او در ادامه گفته که کاهش کمکهای بینالمللی به افغانستان، شرایط انسانی را وخیمتر ساخته است: «کاهش منابع بشردوستانه در واقع آخرین خطوط دفاعی در برابر گرسنگی، فقر و مرگ را از بین میبرد و میلیونها انسان را در وضعیت ناامیدکننده قرار میدهد.»
بنت از کشورهای کمککننده خواسته که تعهدات مالی خود را احیا کرده و بهویژه از نهادهای داخلی افغانستان و سازمانهایی که توسط زنان اداره میشوند، بهصورت پایدار حمایت کنند.
او هشدار داده است که تداوم حاکمیت ایدئولوژیک و سختگیرانه طالبان، خطر تربیت نسلی را در پی دارد که در محیطی از محرومیت، فقر و خشم رشد میکند و ممکن است بهسوی افراطگرایی سوق یابد.
بنت خاطرنشان کرده: «آنچه امروز در افغانستان جریان دارد، محدود به مرزهای این کشور نخواهد ماند. اگر جهان بیتفاوت بماند، اثرات آن در سطح منطقه و نظام بینالمللی احساس خواهد شد.»
او در پایان تأکید کرده است که جامعه جهانی نباید افغانستان را «پروندهای بسته» بداند؛ «رها کردن مردم افغانستان در برابر این نظام سرکوبگر، تنها خیانت به آنها نیست، بلکه تهدیدی برای اصول بنیادین نظم جهانی و ارزشهای مشترک بشری است.»
