آینده افغانستان؛ بازخوانی نقش رهبری در مهاجرت

خبرگزاری راسک: در شرایطی که شهروندان افغانستان با شدید ترین بحران مالی و اقتصادی و حقوق بشری را دارند تجربه می‌کنند، گروهی از فعالان، پژوهش‌گران و اندیش‌مندان اهل افغانستان از سراسر جهان در استانبول ترکیه گردهم آمدند تا در کارگاهی چهارجوزه، پرسش‌های بزرگی را درباره آینده سیاسی افغانستان در تبعید به بحث بگذارند.
این نشست که به ابتکار «مرکز لاجورد یولی» و «آکادمی سیمرغ» برگزار شد، عنوانی بلند داشت: «رهبری مسوولیت‌پذیر و ساختن آینده مشترک». اما درون آن، دغدغه‌هایی عمیق‌تر پنهان بود؛ از بازاندیشی در چیستی رهبری در تبعید، تا راه‌های ممکن برای خلق گفتمان‌های بدیل، از دل شکست‌ها و پراکندگی‌ها.
در نخستین روز، آصف بیات، از نظریه‌پردازان جنبش‌های اجتماعی، شرکت‌کنندگان را به تأملی برانگیخت؛ آیا افغانستان می‌تواند نسخه‌ای از «انقلاب بدون انقلاب» را تجربه کند؟ پرسشی که سکوت سالن را شکست و بحث‌های جدی را رقم زد.
طی روزهای بعد، شرکت‌کنندگان به بررسی ظرفیت‌های دیاسپورای افغانستانی برای سازمان‌یابی سیاسی پرداختند؛ این‌که چگونه نیروهای پراکنده می‌توانند بدل به یک جریان مؤثر شوند و آیا در شرایط کنونی، کنش سیاسی دیگر یک انتخاب فردی است یا ضرورتی جمعی؟
در پایان، برگزارکنندگان هشدار دادند که در جهانی که بحران افغانستان به حاشیه رفته، سکوت نیز سیاست است و اگر آینده‌ای مشترک قرار است ساخته شود، باید از همین اکنون، از دل تبعید، روایت تازه‌ای آغاز گردد.