خبرگزاری راسک: به نقل از خبرگزاری دویچه وله (DW)، پس از بازگشت طالبان به قدرت در ماه آگست سال ۲۰۲۱، وضعیت امنیتی، اجتماعی و اقتصادی افغانستان با دگرگونیهای گستردهای روبهرو شده است. طالبان ادعا میکنند که با سرکوب جنگ و توقف درگیریهای داخلی، امنیت را به کشور بازگرداندهاند، اما بررسیهای انجامشده توسط خبرگزاری دویچهوله (DW) نشان میدهد که این ادعا با واقعیتهای میدانی فاصله چشمگیری دارد. یکی از برجستهترین نمونههای سرکوب، مربوط به حقوق زنان است. طالبان زنان را از رفتن به مکتب پس از صنف ششم، ورود به دانشگاهها ، حضور در پارکها، حمامهای عمومی، باشگاههای ورزشی و حتی بسیاری از مارکیتها منع کردهاند. در ماه می ۲۰۲۲، حکمی صادر شد که بر اساس آن، زنان باید سرتاسر بدن خود را بپوشانند و اگر تخلفی صورت گیرد، سرپرست مرد خانواده مورد پیگرد قرار میگیرد. این محدودیتها باعث منزوی شدن زنان و حذف آنان از فضای اجتماعی شده است.
در ادامه گزارش آمده است که، با آنکه طالبان در ظاهر توانستهاند جلو برخی جرایم محلی را بگیرند، ولی تهدید گروه موسوم به «داعش خراسان» (ISKP) هنوز به قوت خود باقیست. در می ۲۰۲۴، مهاجمان وابسته به این گروه در بازار مرکزی بامیان حملهای مرگبار انجام دادند که جان چندین تن از شهروندان و گردشگران خارجی را گرفت. این رویداد، سطح شکنندگی امنیت در افغانستان را بهخوبی نشان داد. افغانستان در حال حاضر با یکی از بدترین بحرانهای انسانی جهان دست و پنجه نرم میکند. براساس آمار سازمان ملل متحد، بیش از ۲۳ میلیون نفر یعنی بیشتر از نصف جمعیت کشور به کمکهای بشردوستانه فوری نیاز دارند. طالبان با ممنوع ساختن کار زنان در مؤسسات غیردولتی، فعالیت بسیاری از نهادهای امدادرسان را فلج کردهاند. از سوی دیگر، بیکاری گسترده، قطع کمکهای جهانی و سقوط نظام بانکی، فشار طاقتفرسایی بر خانوادههای افغانستانی وارد کرده است.
هیچ دولت خارجی تاکنون حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته است. جامعه جهانی، بهویژه سازمان ملل، تأکید کردهاند که بدون بازگرداندن حقوق اساسی زنان و ایجاد ساختار سیاسی فراگیر، هیچ زمینهای برای شناسایی رسمی این رژیم وجود ندارد. با وجود تلاش طالبان برای نزدیکی به کشورهایی چون چین، روسیه و برخی همسایهها، این تلاشها هنوز به نتایج قابل ملاحظهای نرسیده است. در برخی مناطق، کاهش جرایمی مانند اختطاف و سرقت گزارش شده، اما این «امنیت» در واقع نتیجه افزایش نظارت سختگیرانه، سرکوب آزادیها و از میان رفتن عدالت است. کارشناسان به این باور اند که تأمین امنیت باید بهمعنای فراهمسازی زمینه زندگی آزاد، انسانی و باعزت باشد، نه کنترول شدید و خاموشسازی مخالفان.
هبتالله: داشتن تلفن هوشمند گناه کبیره است
منابع: مولوی نصرت مسئول ترور نظامیان پیشین در شمال تعیین شد
بورچت: آمریکا هر هفته ۴۰ میلیون دالر به طالبان میفرستد
