خبرگزاری راسک: در پی افزایش فشارها بر مهاجران افغانستانی در ایران، صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) و وزارت داخله جمهوری اسلامی ایران تفاهمنامهای را با هدف بهبود وضعیت زنان و کودکان مهاجر امضا کردند.
این توافقنامه که میان نمایندگی یونیسف در ایران و اداره امور اتباع و مهاجرین خارجی وزارت داخله ایران امضا شده، قرار است مسیر همکاری در زمینههای آموزش، بهداشت، حمایتهای اجتماعی و آمادگی برای شرایط بحرانی را هموار سازد؛ موضوعی که در شرایط فعلی میتواند برای هزاران خانواده مهاجر افغانستانی حیاتی باشد.
نادر یاراحمدی، رئیس مرکز امور اتباع و مهاجرین وزارت داخله ایران، امضای این تفاهمنامه را «گامی ارزنده» در راستای ارتقای کیفیت زندگی مهاجران بهویژه زنان و کودکان خواند. او در اظهارات خود به دشواریهای زندگی خانوادههای افغانستانی اشاره کرده و وضعیت کودکان پناهنده را «بسیار نگرانکننده» دانسته است. بهگفته او، زنان در خانوادههای مهاجر بهخاطر جمعیت بالا و محدودیت منابع در فشار مضاعف قرار دارند.
در همین حال، مونیکا اولدزکا نیلسن، نماینده موقت یونیسف در ایران، ابراز امیدواری کرد که این همکاری مشترک بتواند تضمین کند که هر کودک در ایران، بدون در نظر گرفتن تابعیت یا محل تولد، از حق زندگی، رشد و آموزش بهرهمند شود. او گفت که ظرفیتهای مشترک دو نهاد میتواند در شرایط بحرانی نیز پاسخگو باشد.
با وجود این تلاشها، ایران همزمان روند اخراج مهاجران افغانستانی را نیز شدت داده است. به گفته مقامهای رسمی ایران، حدود چهار میلیون مهاجر در معرض بازگشت اجباری قرار دارند؛ رقمی که نگرانیهای بینالمللی را در پی داشته است، بهویژه با توجه به اینکه اکثریت مهاجران افغانستانی در ایران را زنان و کودکان تشکیل میدهند.
نهادهای حقوق بشری و سازمانهای بینالمللی هشدار دادهاند که اخراج گسترده مهاجران در حالی صورت میگیرد که شرایط بازگشت در افغانستان همچنان نامساعد است. بازگشتکنندگان نهتنها با فقر و گرسنگی مواجهاند، بلکه تهدیدهای امنیتی، نقض حقوق بشر، و عدم دسترسی به خدمات ابتدایی نیز آنان را در معرض خطر جدی قرار داده است.
یکی از نگرانیهای عمده که فعالان حقوق کودک و نهادهای مدنی افغانستانی مطرح میکنند، مسأله آموزش کودکان، بهویژه دختران است. بهگفته آنها، با بازگشت به افغانستان، بخش زیادی از این کودکان از فرصت تحصیل باز میمانند؛ زیرا تحت حاکمیت طالبان، دختران از حق آموزش محروماند.
فعالان مدنی بارها از سازمانهای بینالمللی خواستهاند که به جای تمرکز صرف بر مهاجرین بازگشتی، بر ایجاد زمینههای زندگی امن و پایدار برای مهاجران در کشورهای میزبان، از جمله ایران و پاکستان، سرمایهگذاری کنند. آنها تاکید دارند که سیاستهای حمایتی، در کنار جلوگیری از اخراج اجباری، میتواند از بروز یک بحران انسانی گستردهتر جلوگیری کند.
هبتالله: داشتن تلفن هوشمند گناه کبیره است
منابع: مولوی نصرت مسئول ترور نظامیان پیشین در شمال تعیین شد
بورچت: آمریکا هر هفته ۴۰ میلیون دالر به طالبان میفرستد
خیرخواه: دیگر زمان «عفو مزدوران داخلی» نیست
افغانستان تحت حاکمیت طالبان؛ آیا امنیت تأمین شده است؟
