فرماندار طالبان در پغمان: باید فرهنگ شهرنشینی را به مردم یاد بدهیم

خبرگزاری راسک: قاری علی محمد مجاهد، فرماندار طالبان در شهرستان پغمان کابل، گفته است که این منطقه در فصل‌های مختلف سال میزبان هزاران گردشگر و بازدیدکننده از استان‌های گوناگون کشور است. به گفته او، پغمان به دلیل آب‌وهوای مناسب، طبیعت سرسبز و موقعیت تفریحی خود، یکی از مقاصد اصلی گردشگری در نزدیکی کابل به شمار می‌رود و هر سال شمار زیادی از خانواده‌ها برای تفریح و استراحت به این شهرستان سفر می‌کنند.
فرماندار طالبان تأکید کرده است که بخشی از بازدیدکنندگان با اصول زندگی شهری و نحوه استفاده از اماکن عمومی آشنایی کافی ندارند و لازم است فرهنگ شهرنشینی و چگونگی استفاده درست از پارک‌ها و تفرجگاه‌ها به شهروندان آموزش داده شود. رعایت نظافت محیط، حفاظت از تأسیسات عمومی و احترام به قوانین اماکن تفریحی از جمله مواردی است که او بر ترویج آن‌ها تأکید کرده است.
اما این سخنان در حالی بیان می‌شود که تضادی آشکار میان گفتار و کردار طالبان وجود دارد. سازمان زنان سازمان ملل (یو‌ان‌ویمن) مستند کرده که طالبان زنان را از ورود به پارک‌ها، باشگاه‌های ورزشی و فضاهای تفریحی عمومی به‌طور کامل محروم کرده است. این در حالی است که فرماندار پغمان از «آموزش فرهنگ استفاده از پارک‌ها» به «خانواده‌ها» سخن می‌گوید؛ خانواده‌هایی که نیمی از اعضای آن‌ها، یعنی زنان و دختران، از حضور در این فضاها ممنوع‌اند.
بر اساس پیمایش یو‌ان‌ویمن، محدودیت دسترسی زنان به پارک‌ها، باشگاه‌ها و فضاهای تفریحی از ۱۵ درصد در سال ۲۰۲۴ به ۲۶ درصد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. این آمار نشان می‌دهد که در همان دوره‌ای که مقامات محلی طالبان از «ارتقای فرهنگ تفریح» صحبت می‌کنند، محدودیت‌های عملی روی زمین تشدید شده است.
دیده‌بان حقوق بشر در گزارش جهانی ۲۰۲۶ خود تصریح کرده که طالبان در سال ۲۰۲۵ سرکوب را با شدت بیشتری پی گرفت؛ وزارت امر به معروف و نهی از منکر محدودیت‌های تازه‌ای بر آزادی بیان زنان اعمال کرد، از جمله ممنوعیت شنیده شدن صدای زنان در تلاوت قرآن یا آواز در اماکن عمومی؛ زنانی که این قوانین را نادیده می‌گرفتند با بازداشت خودسرانه و آزار روبه‌رو می‌شدند.
از سپتامبر ۲۰۲۵، طالبان حتی از ورود زنان افغانستانی، از جمله کارمندان زن سازمان ملل، به دفاتر و مقرهای این سازمان در افغانستان جلوگیری کرده است. کارشناسان سازمان ملل خواستار پایان فوری این ممنوعیت شده‌اند.
پغمان در غرب کابل واقع شده و به دلیل باغ‌ها، تفرجگاه‌ها و آب‌وهوای معتدل، از مهم‌ترین مناطق تفریحی کشور به شمار می‌رود. با این حال، زنان افغانستانی بدون همراهی محرم مرد مجاز به حضور در فضاهای عمومی نیستند، از ورود به پارک‌های روباز محروم‌اند و حتی حق بلند کردن صدا در اماکن عمومی، از جمله برای تلاوت قرآن، را ندارند.
در این چارچوب، سخن از «آموزش فرهنگ شهرنشینی» توسط مقامی که نیمی از شهروندان را از شهر بیرون رانده، تناقضی است که اسناد بین‌المللی آن را به روشنی ثبت کرده‌اند.