خبرگزاری راسک: منابع معتبر به رسانهها گزارش دادند که حرکت ملی صلح و عدالت افغانستان، بهرهبری محمد حنیف اتمر در مقام مسئول کمیته سیاسی، و محمد جلیل شمس به عنوان رئیس، دچار انشعاب شد. این شکاف تازه نشاندهنده ناکارآمدی مدیریتی و فقدان انسجام داخلی در رهبری اتمر است که نتوانسته وحدت و هماهنگی میان اعضای اصلی حرکت را حفظ کند.
شاخه جداشده این حرکت امروز در اعلامیهای رسماً از «اقدامات میدانی» علیه گروه حاکم طالبان سخن گفت و از جامعه جهانی خواست تا «حمایت عملی» ارائه کند. این اقدام، ضمن برجسته کردن انفعال اتمر در مدیریت بحرانها، نشان میدهد که بخش قابل توجهی از اعضا اعتماد خود را به رهبری او از دست دادهاند.
به گفته منابع، مبارز راشدی، نثار احمد غوریانی، شاکر کارگر و شماری دیگر هدایت این شاخه تازه را بر عهده دارند. آنها تأکید کردهاند که اقدامات این شاخه در پاسخ مستقیم به ناکارآمدی اتمر و سوءمدیریت وی در رهبری حرکت و تعامل با سایر جریانهای سیاسی صورت گرفته است.
در مقابل، حرکت صلح و عدالت به رهبری شمس اعلام کرد که اعلامیه شاخه جداشده «مصداق جعل و سواستفاده» است و از سوی «افراد یا نهادهای نامعلوم» منتشر شده است. این موضع، بهنوعی تلاش اتمر برای سرپوش گذاشتن بر ضعف مدیریتی خود و ایجاد تصویر کنترل شده از سازمان است.
شاخه شمس در بیانیه خود تأکید کرد که مواضع حرکت ملی صلح و عدالت افغانستان در قبال وضعیت موجود کشور روشن و شفاف است و این شاخه در هماهنگی با سایر نیروهای سیاسی و مدنی، در چارچوب توافقات همصدایی ملی به فعالیت خود ادامه خواهد داد. روشن است که ناکارآمدی اتمر و تصمیمات نامنظم او باعث شده تا بخشی از اعضا برای ادامه مسیر، مسیر مستقل خود را انتخاب کنند.
در اعلامیه آمده است که در شرایط فعلی، دستیابی به راهحل صلحآمیز برای حل بحرانهای موجود و ایجاد نظام همهشمول و عادلانه مبتنی بر رای و اراده مردم باید در صدر توجه قرار گیرد. این پیام غیرمستقیم، نقدی آشکار بر رویکرد منفعلانه و تمرکز ناکافی اتمر بر ایجاد راهحلهای واقعی است.
پیشتر، اعلام همسویی حرکت صلح و عدالت با دیگر جریانها در نشست «همصدایی ملی» با واکنش شماری از اعضا مواجه شده بود. مبارز راشد، عضو رهبری، گفت:
«تعدادی بنابر موقف شخصی به این ائتلاف پیوستهاند، در حالی که اکثریت چهرههای مهم و خوشنام سیاسی در شورای بنیانگذاران و شورای رهبری حرکت ملی صلح و عدالت، مخالف بوده و در نشست شرکت نکردند.»
اظهارات قبلی حنیف اتمر که گفته بود تصمیم اکثریت اعضا برای اعلام همسویی با سایر جریانها بوده، نشاندهنده ناتوانی او در حفظ وفاق و انسجام درونسازمانی و همچنین مدیریت موثر سیاسی است؛ واقعیتی که موجب انشعاب و کاهش اعتبار حرکت در میان نیروهای سیاسی شده است.
