خبرگزاری راسک: خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، روز چهارشنبه، اول دلو، در مصاحبه با شبکه جیونیوز با طرح ادعایی غیرمعمول گفت که پاکستان با خطر حملهای مشترک از سوی افغانستان و هند مواجه است، اظهارنظری که بازتاب نگرانیهای امنیتی این کشور در پی گسترش روابط طالبان با دهلی نو تلقی میشود.
آصف بدون ارائه شواهد مستقل، مدعی شد که اگرچه دولت طالبان در ظاهر خود را «دوست پاکستان» معرفی میکند، اما در عمل دشمنی با اسلامآباد دارد و حتی خاک افغانستان میتواند به پایگاهی برای تهدید علیه پاکستان تبدیل شود. این ادعا در حالی مطرح میشود که طالبان بارها چنین اتهاماتی را رد کردهاند و هیچ سند مستقلی مبنی بر استفاده نظامی خاک افغانستان علیه پاکستان منتشر نشده است.
وزیر دفاع پاکستان در پاسخ به پرسش خبرنگار درباره احتمال حمله مشترک افغانستان و هند با قطعیت گفت: «در این مورد هیچ شکی نیست»، و افزود که «افغانستان و هند با پاکستان صادق نیستند و رفتارشان عملاً خصمانه است». این اظهارات افزون بر جنبه سیاسی، نشاندهنده عمق بیاعتمادی در روابط اسلامآباد با کابل و دهلی است، همزمان با آنکه سفارت طالبان در دهلی نو به تازگی کار خود را آغاز کرده است.
آصف همچنین مدعی شد که شبهنظامیان مخالف دولت پاکستان از خاک افغانستان برای حمله به نیروهای دولتی استفاده میکنند، ادعایی که بارها از سوی دولت اسلامآباد مطرح شده اما توسط نهادهای مستقل بینالمللی تأیید نشده است. طالبان نیز در واکنشهای جداگانه، پاکستان را به حمایت از گروههایی مانند داعش خراسان متهم کردهاند؛ اتهاماتی که در تقابل با روایت اسلامآباد قرار دارد و نشان میدهد تنشهای منطقهای پیچیدهتر از آن است که به یک طرف خلاصه شود.
خواجه آصف با تأکید بر اینکه تهدید مشترک هند و افغانستان باید در طراحیهای دفاعی پاکستان لحاظ شود، گفت: «ما در منطقهای بسیار حساس قرار داریم و نام این منطقه حساس افغانستان و هند است؛ آنها دشمنان ما هستند، حتی اگر در ظاهر دوستان یا برادر به نظر برسند.» این سخنان در شرایطی مطرح شد که روابط میان پاکستان و طالبان پس از سقوط دولت پیشین افغانستان و خروج نیروهای آمریکایی، از همکاری اولیه به تنش و بیاعتمادی تبدیل شده است.
در چند ماه اخیر، رابطه رسمی طالبان با هند بهطور چشمگیری گسترش یافته است؛ از جمله افتتاح دفتر کاردار طالبان در دهلی نو و تلاش برای پرکردن خلأ تجاری در افغانستان با کالاهای هندی بهویژه دارو و سایر نیازهای اساسی. این امر باعث شده است اسلامآباد را نسبت به افزایش نفوذ هند در همسایگی خود نگران سازد.
پاکستان هند و طالبان را به حمایت از گروههای مسلح مخالفش از جمله تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) و گروههای بلوچ متهم میکند. این اتهامات متقابل میان اسلامآباد و طالبان، نشاندهنده کمبود اعتماد استراتژیک میان دو طرف است؛ اعتماد از دست رفتهای که زمانی بهویژه در دوران مبارزه طالبان علیه دولت پیشین و نیروهای آمریکایی وجود داشت، اما اکنون به شکافهای امنیتی و سیاسی عمیقتر بدل شده است.
کارشناسان روابط بینالملل معتقدند که اینگونه بیانیهها بیشتر بازتابدهنده چالشهای داخلی و تلاش برای بسیج سیاسی در برابر رقبا است تا واقعیتهای مستند میدانی. در عین حال، فقدان نظارت مستقل و گزارشهای میدانی از منطقه، موجب شده است که روایتهای رسمی، در غیاب شواهد قابل راستیآزمایی باقی بمانند و تحلیلهای منطقهای پیچیدهتر شود.
