خراسانی بالاخره با کی است؟ طالبان، داعش یا مقاومت؟

خبرگزاری راسک: اظهارات متناقض عبدالحمید خراسانی، چهره جنجالی و پرحاشیه در میان جریان‌های مسلح افغانستان، درباره ترور جنرال اکرام‌الدین سریع، فرمانده پیشین پولیس افغانستان، موجی از واکنش‌ها و تردیدها را در میان ناظران امنیتی و سیاسی برانگیخته است.
خراسانی طی دو روز، دو روایت کاملاً متفاوت درباره عاملان این ترور ارائه کرده است. او ابتدا در پیامی در شبکه اجتماعی «ایکس» مدعی شد که عبدالمبین خیرخواه در پشت این ترور قرار دارد. اما ساعاتی بعد، در یک پیام صوتی، روایت خود را تغییر داد و این‌بار، اختلافات داخلی میان جبهه آزادی و جبهه مقاومت ملی را عامل این رویداد دانست و نام استاد ناصرخان واثق را مطرح کرد.
این تناقض‌گویی‌ها باعث شده است که اعتبار ادعاهای مطرح‌شده از سوی خراسانی به‌طور جدی زیر سؤال برود. برخی آگاهان امور امنیتی می‌گویند تغییر مکرر روایت‌ها، نشانه‌ای از نبود اطلاعات مستند و تلاش برای ایجاد سردرگمی در افکار عمومی است.
عبدالحمید خراسانی طی سال‌های اخیر، مواضع متغیر و بعضاً متضادی اتخاذ کرده است. منابع محلی می‌گویند او در دوره جمهوریت، خود را منتقد طالبان معرفی می‌کرد و در مقاطعی با جریان‌های ضدطالبان هم‌سویی نشان می‌داد. پس از سقوط حکومت پیشین، خراسانی به طالبان نزدیک شد، اما این نزدیکی نیز دوام نیاورد و به‌گفته منابع، به‌دلیل درگیری با ساختارهای امنیتی طالبان، تحت محدودیت و سپس بازداشت قرار گرفت.
بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده از منابع آگاه، خراسانی پس از افزایش فشارها، فعالیت علنی خود را کاهش داده و به‌صورت مخفیانه به مناطق دورافتاده نقل مکان کرده است. همین منابع مدعی‌اند که او در این مرحله، ارتباطاتی با عناصر وابسته به گروه داعش برقرار کرده و در تلاش برای سازمان‌دهی مجدد نیروها بوده است؛ ادعاهایی که تاکنون از سوی منابع مستقل به‌طور رسمی تأیید نشده‌اند.
در پی متهم‌کردن جبهه مقاومت ملی به دست‌داشتن در ترور جنرال سریع، منابع نزدیک به این جبهه این ادعاها را «بی‌اساس و فاقد اعتبار» خوانده‌اند. آن‌ها تأکید می‌کنند که این جبهه از آغاز فعالیت خود، مخالفت صریح با ترور هدفمند غیرنظامیان و چهره‌های سیاسی داشته و چنین اقداماتی را در تضاد با اهداف و ماهیت خود می‌داند.
تحلیل‌گران سیاسی بر این باورند که طرح اتهام‌های سنگین بدون ارائه شواهد قابل‌راستی‌آزمایی، می‌تواند بخشی از جنگ روانی و تلاش برای ایجاد شکاف در صفوف مخالفان طالبان باشد.
در این میان، برخی ناظران یادآور می‌شوند که طالبان در گذشته سابقه انجام عملیات‌های امنیتی فراتر از مرزهای افغانستان را داشته‌اند؛ از جمله ربایش چهره‌های مذهبی و نظامی مخالف در کشورهای همسایه. با این حال، هیچ منبع رسمی تاکنون مسئولیت ترور جنرال اکرام‌الدین سریع در تهران را به‌طور قطعی بر عهده نگرفته است.
پرونده ترور جنرال سریع همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. تناقض در روایت‌های عبدالحمید خراسانی، بیش از آن‌که به روشن‌شدن حقیقت کمک کند، پرسش‌های تازه‌ای درباره انگیزه‌ها، وابستگی‌ها و نقش احتمالی بازیگران پنهان در این ماجرا ایجاد کرده است؛ پرسش‌هایی که پاسخ به آن‌ها نیازمند تحقیقات مستقل و شفاف است.