معاون استخبارات طالبان: اگر جنگ تحمیل شود، مخالفان به «سخت‌ترین پشیمانی» دچار خواهند شد

خبرگزاری راسک: به گزارش رسانه‌های داخلی، در حالی که طالبان خود را مدافع «امنیت و ثبات منطقه‌ای» معرفی می‌کنند، ملا تاج‌میر جواد، معاون ریاست استخبارات این گروه، در یک پیام صوتی با ادبیاتی آشکارا تهدیدآمیز اعلام کرده است که اگر «جنگ بر طالبان تحمیل شود»، این گروه توانایی‌هایی را به نمایش خواهد گذاشت که به گفته او «تمام محاسبات موجود را برهم خواهد زد» و مخالفان را دچار «سخت‌ترین پشیمانی» خواهد کرد. این موضع‌گیری، بار دیگر شکاف عمیق میان ادعای صلح‌طلبی طالبان و اتکای عملی آنان بر منطق زور و ارعاب را برجسته می‌سازد.
جواد در این پیام، بدون اشاره به مصادیق روشن، مدعی شده است که «برخی حلقات داخلی و خارجی» با بهانه‌های مختلف در پی ایجاد مشکل برای طالبان هستند. این روایت کلی و غیرشفاف، الگویی تکرارشونده در گفتار رسمی طالبان است؛ الگویی که به‌گفته ناظران بین‌المللی، اغلب برای سرپوش‌گذاشتن بر بحران‌های مشروعیت داخلی، ناکامی‌های حکمرانی و فشارهای حقوق‌بشری به کار گرفته می‌شود. گزارش‌های اخیر سازمان ملل متحد نیز نشان می‌دهد که فضای امنیتی افغانستان نه حاصل ثبات پایدار، بلکه نتیجه سرکوب شدید، حذف مخالفان و کنترل اطلاعات است.
معاون استخبارات طالبان این سخنان را در جمع فارغان یک مدرسه دینی ایراد کرده و با تأکید بر «قربانی‌دادن طلاب مدارس» برای بقای نظام طالبان، تصریح کرده است که در صورت نیاز، این نیروها بار دیگر آماده بسیج خواهند بود. او از فعالیت «ده‌ها هزار مدرسه» در افغانستان سخن گفته است؛ آماری که به باور کارشناسان آموزشی و نهادهای بین‌المللی، در غیاب نظارت آموزشی، برنامه درسی شفاف و آموزش علوم مدرن، می‌تواند به نظامی‌سازی آموزش دینی و بازتولید چرخه افراط‌گرایی بینجامد.
جواد همچنین از فتوای اخیر گروهی از روحانیون نزدیک به طالبان در کابل تمجید کرده و بر پای‌بندی این گروه به آن تأکید ورزیده است. این فتوا که هم‌زمان «منع جهاد در پاکستان» و «جهاد دانستن دفاع از نظام طالبان در صورت حمله» را در بر می‌گیرد، از نگاه تحلیل‌گران، نمونه‌ای روشن از کاربرد ابزاری فقه برای توجیه خشونت سیاسی است. چنین مواضعی، به‌جای کاهش تنش، به پیچیده‌ترشدن معادلات امنیتی منطقه دامن می‌زند.
نهادهای بین‌المللی، از جمله گزارشگران ویژه سازمان ملل، بارها هشدار داده‌اند که آمیختن گفتمان دینی با تهدید امنیتی و مشروعیت‌بخشی به خشونت، نه‌تنها ثبات پایدار ایجاد نمی‌کند، بلکه افغانستان را به کانون بالقوه تنش‌های فرامرزی بدل می‌سازد. در این چارچوب، اظهارات مقام استخباراتی طالبان بیش از آن‌که پیام صلح باشد، بیانیه‌ای از منطق حاکمیت مبتنی بر زور تلقی می‌شود؛ منطقی که با سرکوب داخلی آغاز شده و می‌تواند پیامدهای منطقه‌ای داشته باشد.