خبرگزاری راسک: مولوی عبدالکبیر، وزیر امور مهاجرین طالبان، اعلام کرد که اگر جامعه جهانی خواهان «سازگاری» با طالبان است، باید از هرگونه مداخله در امور این گروه خودداری کند. او مدعی شد که طالبان تنها در صورتی «مزاحمتی» برای جهان ایجاد نخواهند کرد که حاکمیت مطلق این گروه بر افغانستان بدون چونوچرا پذیرفته شود؛ موضعی که عملاً هرگونه مطالبه حقوق بشری و نظارت بینالمللی را نفی میکند.
وزیر مهاجرین طالبان در ادامه، با لحنی تقابلی و ایدئولوژیک، هر نوع درخواست جهانی برای اصلاح قوانین یا رعایت حقوق بنیادین را «تحمیل ارزشهای بیگانه» خواند و گفت طالبان حاضر نیستند «برای خوشایند جهان» حتی بخشی از قرائت خود از شریعت را تغییر دهند. این اظهارات در حالی مطرح میشود که نهادهای بینالمللی، از جمله سازمان ملل متحد، بارها تأکید کردهاند که محدودیتهای شدید طالبان علیه زنان، اقوام غیر پشتون و مخالفان سیاسی، نقض آشکار تعهدات بینالمللی افغانستان است.
مولوی کبیر با ادعای تأمین امنیت منطقهای افزود تا زمانی که کسی در «نظام طالبان» مداخله نکند، جهان و همسایگان نباید نگران باشند و طالبان اجازه نخواهند داد از خاک افغانستان به دیگران آسیبی برسد. این ادعا در تضاد آشکار با گزارشهای امنیتی کشورهای منطقه و اسناد نهادهای بینالمللی قرار دارد که از حضور و فعالیت گروههای تندرو در افغانستانِ تحت کنترل طالبان ابراز نگرانی کردهاند.
با این حال، این مواضع سختگیرانه و ضدمداخلهجویانه در شرایطی مطرح میشود که طالبان بهطور منظم از کمکهای نقدی خارجی بهرهمند میشوند. بر اساس گزارشهای رسمی سازمان ملل و نهادهای مالی بینالمللی، از زمان تسلط طالبان، دهها میلیون دالر پول نقد بهصورت بستههای هفتگی برای جلوگیری از فروپاشی اقتصادی افغانستان به کابل منتقل شده است؛ کمکهایی که طالبان از آن بهره میبرند، اما در عین حال هرگونه پاسخگویی سیاسی و حقوق بشری در برابر جامعه جهانی را رد میکنند.
این تناقض آشکار مطالبه «عدم مداخله» در کنار اتکای مستمر به کمکهای بینالمللی بار دیگر ساختار قدرت طالبان را بهعنوان نظامی بسته، غیرپاسخگو و مبتنی بر سرکوب ایدئولوژیک برجسته میسازد؛ نظامی که مشروعیت خارجی میخواهد، اما شروط اولیه آن را نمیپذیرد.
مولوی کبیر: جهان اگر با طالبان مشکل نمیخواهد، در امور ما دخالت نکند


