خبرگزاری راسک: جبهه آزادی افغانستان با انتشار بیانیهای در روز جهانی حقوق بشر از جامعه جهانی خواسته است تا روندی سیاسی-بینالمللی را برای پایان حکومت طالبان و برقراری یک نظام «دموکراتیک مبتنی بر رای مردم» در افغانستان آغاز کند.
در این بیانیه که چهارشنبه، ۱۹ قوس، منتشر شد، جبهه آزادی تأکید کرده است که افغانستان، با پیشینهٔ امضای اعلامیه جهانی حقوق بشر، نمیتواند تحت سلطه رژیمی قرار بگیرد که به هیچیک از تعهدات حقوق بشری خود پایبند نیست.
به گفته جبهه آزادی، در چهار سال اخیر حکومت طالبان بطور سیستماتیک و مداوم حقوق بنیادین مردم از جمله حق انتخاب و مشارکت سیاسی، آزادی بیان و رسانه، حق آموزش و کار، آزادی تحرک، ارتباطات، و دسترسی به عدالت نقض شده است. زنان افغانستانی بهویژه هدف این سیاستها بودهاند؛ جبهه آزادی وضعیت کنونی آنان را «بیسابقه در تاریخ معاصر» توصیف کرده و میگوید که آنان عملاً از زندگی اجتماعی حذف شدهاند.
جبهه آزادی یادآور شده است که دولت پیشین افغانستان با پیوستن به هفت سند شاخص حقوق بشری از جمله میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، کنوانسیون منع شکنجه، کنوانسیون منع تبعیض نژادی، کنوانسیون منع خشونت علیه زنان، کنوانسیون حقوق کودک و کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت تعهدات گستردهای در برابر شهروندان پذیرفته بود؛ اما طالبان با اعمال سیاست سرکوب و محدودیت، عملاً تمامی این تعهدات را نقض کردهاند.
در بخش پایانی بیانیه، جبهه آزادی فهرستی هشتگانه از خواستههای خود ارائه کرده است:
ادامه فرایند عدمشناختن رسمی طالبان توسط دولتهای بینالمللی
راهاندازی روند سیاسی بینالمللی برای انتقال قدرت
مشروط ساختن کمکهای بشردوستانه به رعایت حقوق بشر
توقف اخراج دستهجمعی مهاجران افغانستانی و حمایت از پناهجویان
حمایت از رسانهها، نهادهای مدنی و حقوق زنان
ایجاد سازوکار بینالمللی برای ثبت و پیگیری جرایم طالبان
تعیین نماینده ویژه بینالمللی برای روند صلح افغانستان
به رسمیت شناختن و محکومیت آپارتاید جنسیتی اعمالشده توسط طالبان
گزارشهای بینالمللی از جمله گزارشهای اخیر سازمان ملل نشان میدهد که پس از بازگشت طالبان ۲۰۲۱، وضعیت حقوق بشر در افغانستان به یکی از بدترین سطوح در جهان تنزل کرده است. محدودیت گسترده زنان در آموزش و کار، بازداشتهای خودسرانه، مجازات اعدام و شلاق، پیامدهای شدید اقتصادی بهدلیل تحریمها و بحران کمک و همچنین افزایش شمار پناهجویان افغانستانی نمونههایی از این بحران ساختاری است.
جبهه آزادی هشدار داده است که ادامه سکوت جهانی و تعامل صرفاً بشردوستانه با طالبان بدون شرطبندی بر حقوق بشر و تامین عدالت در واقع مشروعیت بخشیدن به ظلم و سرکوب است.
جبهه آزادی: افغانستان در سکوت جهان میسوزد


