خبرگزاری راسک: بر پایه تازهترین اظهارات کارل اسکاو، معاون برنامه جهانی غذا (WFP)، کمکهای غذایی این نهاد در افغانستان بهشدت کاهش یافته و با وخامت بیسابقه وضعیت معیشتی و امنیت غذایی روبرو هستیم. او هشدار داده که سال ۲۰۲۵ «بدترین سال» برای کمک بشردوستانه جهانی بوده و در نتیجه توانایی برنامه جهانی غذا در افغانستان بهشدت محدود شده است.
برنامه جهانی غذا اعلام کرده که شمار افرادی که کمک غذا دریافت میکنند از حدود ده میلیون نفر به تنها دو میلیون نفر کاهش یافته است یعنی کاهش حدود ۸۰ درصدی.
اسکاو هشدار داده که با فرا رسیدن زمستان، نبود ذخایر کافی و قطع کمکها میتواند به بحران شدید سوءتغذیه و حتی مرگ ناشی از گرسنگی منجر شود.
نهاد یونیسف به همراه برنامه جهانی غذا در گزارشی مشترک اعلام کردهاند که افغانستان هماکنون در یکی از «شدیدترین بحرانهای تغذیه» در جهان قرار دارد؛ برآورد میشود که تا ۳.۵ میلیون کودک زیر ۵ سال دچار سوءتغذیه باشند.
در ۲۰۲۵، با کاهش کمک غذایی و افزایش نیازها، تعداد کودکان مبتلا به «wasting» (فقر شدید مواد غذایی) به بالاترین حد طی چند دهه اخیر رسیده است.
گزارشها نشان میدهند که خانوادههای زیادی برای تأمین غذای روزانه ناچار شدهاند از قرض، فروش دارایی یا حتی فروختن کارگری کودکان استفاده کنند.
همزمان، بسته شدن بخشهایی از برنامههای تغذیه و درمان سوءتغذیه (به دلیل کمبود منابع) موجب شده که زنان باردار و شیرده و کودکان خردسال بیشترین آسیب را متحمل شوند.
علیرغم اینکه افغانستان سالهاست در فهرست اولویتهای کمک بشردوستانه جهانی قرار دارد، در ۲۰۲۵ با یکی از شدیدترین کاهشها در بودجه مواجه شده است. برنامه جهانی غذا اکنون تنها میتواند کسری از نیازهای ضروری را پاسخ دهد.
در این شرایط، سازمانهای بینالمللی مانند یونیسف و برنامه جهانی غذا خواهان تجدید نظر در سیاستهای کمکرسانی و بازگرداندن توجه جهانی به بحران انسانی در افغانستان شدهاند.
با روی کار آمدن طالبان، اقتصاد کشور وارد مسیر افول شد و کمک بینالمللی بهطور چشمگیری کاهش یافت. محدودیتهایشان بر حقوق زنان و ممنوعیت کار زنان در بسیاری نهادها نیز حجم فقر و نیاز را بیشتر کرده است. نهادهای امدادی هشدار میدهند که بدون حمایت گسترده و بیقید و شرط جامعه جهانی، بحران انسانی در زمستان پیشرو میتواند به فاجعهای انسانی تبدیل شود.
وضعیت کنونی افغانستان با کاهش شدید کمکهای بشردوستانه، کمبود منابع غذایی، و افزایش روزافزون سوءتغذیه در میان زنان و کودکان هشدار جدی برای جهان است. کشورهای کمککننده و سازمانهای بینالمللی باید فوراً منابع لازم را تأمین کنند و با همکاری مؤثر، از گسترش بحران جلوگیری نمایند.
در عین حال، جامعه جهانی نباید اجازه دهد که سیاستهای سرکوبگرانه حکومت کنونی بهویژه محدودیت نقش زنان و تخریب ساختارهای اقتصادی و اجتماعی مسیر کمکرسانی و بهبود زندگی میلیونها افغانستانی را برای همیشه مسدود کند.
در غیر این صورت، افغانستان ممکن است با یکی از شدیدترین فجایع بشری در دهههای اخیر مواجه شود؛ فجایعی که بیشترین قربانیان آن کودکان و زنان هستند.
سازمان ملل: افغانستان یکی از بدترین بحرانهای تغذیه جهان را تجربه میکند


