از حمایت عمومی تا سرکوب داخلی؛ تصویر واقعی طالبان در افغانستان

خبرگزاری راسک: به گزارش دویچه‌وله، در پی درگیری‌های اخیر در مرز افغانستان و پاکستان، برخی شهرهای افغانستان شاهد حمایت محدود و موقت عمومی از طالبان بوده‌اند. این در حالی است که تحلیل‌گران تأکید دارند افزایش احساسات ملی‌گرایانه نمی‌تواند مشروعیت واقعی رژیم طالبان را تقویت کند.
در پایان نوامبر ۲۰۲۵، طالبان پاکستان را به حمله به خاک افغانستان و کشتن حداقل ۱۰ غیرنظامی، از جمله ۹ کودک، متهم کردند. این گروه مسلح در پاسخ، حملاتی را در طول مرز ۲۶۴۰ کیلومتری موسوم به خط دیورند علیه نیروهای پاکستانی انجام داد.
ارتش پاکستان این ادعاها را «بی‌اساس» خواند و تأکید کرد که حملات خود را علیه گروه‌های تروریستی که در خاک افغانستان پناه گرفته‌اند، انجام داده است. با این حال، واکنش طالبان در شهرهایی مانند خوست و جلال‌آباد با استقبال عمومی همراه شد و برخی افراد آنان را با گل به عنوان «مدافعان تمامیت ارضی افغانستان» تحسین کردند. تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی این گروه را به عنوان قهرمانانی که کشور را دفاع می‌کنند، نشان می‌داد؛ اما این نمایش‌ها نمی‌تواند واقعیت سرکوب و سیاست‌های افراطی داخلی طالبان را پنهان کند.
با وجود برخی ابراز حمایت‌ها، بسیاری از کارشناسان امنیتی و سیاسی می‌گویند که این موج درک عمومی، مشروعیت حقیقی برای طالبان ایجاد نمی‌کند. اعضای سابق حکومت افغانستان، از جمله مشاوران امنیتی، تأکید دارند درگیری طالبان با پاکستان، نشان‌دهنده منافع ملی مردم افغانستان نیست، بلکه انعکاس اختلافات و تضادهای داخلی این گروه است.
مجبور رحیم‌ـ، یکی از مقامات سابق دولت افغانستان، اظهار داشت: «این درگیری جنگ دولت مشروع افغانستان نیست و نه جنگ مردم با پاکستان. طالبان به عنوان گروهی خودسر و وابسته به شبکه‌های خارجی، این منازعه را شکل داده‌اند.»
به گفته عباس بصیر، وزیر پیشین تحصیلات عالی، اقدام طالبان ناشی از میزبانی آنان برای اعضای شبکه «تحریک طالبان پاکستان» است. این گروه که با طالبان افغانستان همسو است، موجب بی‌ثباتی در دو سوی مرز شده و اکثریت مردم افغانستان نیز مخالف حضور آنان هستند.
درگیری‌ها و تنش‌های مرزی با پاکستان، علی‌رغم نمایش عمومی از حمایت، هیچ تضمینی برای تغییر وضعیت سیاسی یا اجتماعی در داخل افغانستان ایجاد نمی‌کند. طالبان همچنان با محدودیت‌های شدید بر حقوق زنان، سرکوب آزادی بیان و تحمیل قوانین افراطی، مشروعیت داخلی خود را تضعیف کرده‌اند.
پیشینه همکاری طالبان و ارتش پاکستان نشان می‌دهد که روابط پیشین آنان بر پایه نفوذ و کنترل پاکستانی‌ها بوده است. تصاویر سال‌های ابتدایی پس از سقوط حکومت تحت حمایت غرب، از دیدار مقامات پاکستانی با رهبران طالبان و نوشیدن چای در کابل، نشانگر وابستگی آنان به اسلام‌آباد بود. امروز اما، پاکستان طالبان را به تسهیل فعالیت‌های تروریستی در خاک افغانستان متهم می‌کند و طالبان بدون شفاف‌سازی، مسئولیت قانونی برای جلوگیری از این فعالیت‌ها نمی‌پذیرند.
تنش‌ها در اکتبر به اوج خود رسید و با توافق موقت آتش‌بس در ۱۹ اکتبر به صورت موقت کنترل شد. با این حال، ادامه بی‌ثباتی و نقض مکرر آتش‌بس نشان می‌دهد طالبان نه تنها یک حکومت مشروع داخلی ندارند، بلکه با بهره‌گیری از خشونت و میزبانی گروه‌های مسلح خارجی، امنیت و ثبات افغانستان را به خطر انداخته‌اند.