خبرگزاری راسک: امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، در پنجمین نشست هماهنگی میان وزارتخانههای این گروه و نهادهای سازمان ملل گفته است که طالبان به «دلایل سیاسی» هیچ نمایندهای در نشست تغییرات اقلیمی سازمان ملل (کاپ ۳۰) در برزیل نداشتهاند.
متقی تأکید کرد که کمکهای بشردوستانه باید از سیاست جدا شود و مدعی شد که زمینه کمکرسانی سازمان ملل در تمام نقاط افغانستان فراهم شده است. با این حال، نگرانیهای جدی در مورد محدودیتهای طالبان بر زنان کارکن سازمان ملل و وضعیت امنیتی آنها وجود دارد.
نشست کاپ ۳۰ سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۹ عقرب (نوامبر) در برزیل برگزار شد. طالبان، با وجود آنکه «دولت موقت» افغانستان را اداره میکنند، ابراز نارضایتی کردهاند که به دلیل انزوای سیاسیشان، دعوت رسمی در این اجلاس نداشتهاند.
افغانستان یکی از کشورهای بسیار آسیبپذیر در مقابل تغییرات اقلیمی است؛ بر اساس گزارشها، نزدیک به ۸۹ درصد جمعیت آن به کشاورزی وابستهاند.
دفتر محیط زیست افغانستان (نیپا) نیز نسبت به این عدم دعوت ابراز «نگرانی عمیق» کرده و گفته که محروم شدن نمایندهای رسمی از طالبان از این کنفرانس مغایر با اصول عدالت اقلیمی و همبستگی جهانی است.
متقی مدعی شده که کمکهای سازمان ملل باید از سیاست جدا بمانند و فراهم شدن امکان کمکرسانی در سراسر افغانستان را تضمین کردهاند. این موضع طالبان، به ویژه در شرایطی مطرح میشود که بسیاری از آژانسهای بینالمللی همچنان با محدودیتهایی در فعالیتهایشان در کشور مواجهاند.
گزارش اخیر سازمان ملل نشان میدهد دهها زن افغانستانی که برای یوناما و دیگر نهادهای سازمان ملل کار میکنند، در ماه می۲۰۲۵ تهدید به مرگ شدهاند.
در برخی موارد، این زنان مورد آزار و تهدید قرار گرفتهاند؛ به گفته منابع، افراد مسلح ناشناس آنها را تعقیب کرده، به خانوادههایشان هشدار داده و حتی درخواست کردهاند تا فعالیتشان را متوقف کنند.
بر اساس گزارشهای آژانسهای سازمان ملل، این تهدیدها به حدی جدی بودهاند که برخی کارکنان زن مجبور به کار از خانه شدهاند و اقدامات حفاظتی موقت برای آنها در نظر گرفته شده است.
وزرات داخله طالبان میگوید در حال تحقیق در مورد این تهدیدهاست، ولی همزمان ادعا میکند که هیچکس از طرف آنها مسئول تهدیدها نبوده است.
این وضعیت ممکن است اعتماد جامعه بینالمللی را به تعهد طالبان به تضمین امنیت کارکنان سازمان ملل تضعیف کند، به ویژه زمانی که طالبان ادعای «تسهیل کمکرسانی» را مطرح میکند.
تهدید فعالان بشردوستانه زن، کار سازمان ملل را دشوارتر کرده و احتمالاً باعث کاهش توان عملیاتی برخی نهادهای کمکرسان خواهد شد.
از منظر حقوق بشری، ادعای طالبان مبنی بر جدایی کمکهای بشردوستانه از سیاست در تضاد با گزارشهایی قرار دارد که نشان میدهد زنان شاغل در سازمان ملل در قلب فشارهای سیاسی و امنیتی هستند.
اظهارات امیرخان متقی در مورد «عدم دعوت سیاسی» طالبان به کاپ ۳۰، در حالی مطرح میشود که وضعیت کارکنان زن سازمان ملل در افغانستان بسیار بحرانی است. ادعای طالبان برای تضمین توزیع کمکها در سراسر کشور، زمانی برجسته میشود که گزارشها از تهدیدات جدی علیه زنان شاغل در بخش بشردوستانه حکایت دارند. این شکاف بزرگ میان موضع رسمی طالبان و واقعیتهای میدانی میتواند مانع مشارکت مؤثر و پایدار جامعه جهانی در پروژههای امدادی شود.
متقی: طالبان به دلایل سیاسی از نشست «کاپ ۳۰» کنار گذاشته شد


