طالبان از ورود زنان بدون برقع به بیمارستان حوزوی هرات جلوگیری کرد

خبرگزاری راسک: منابع محلی گزارش می‌دهند که مأموران طالبان روز چهارشنبه، ۱۴ عقرب، مانع ورود شمار زیادی از زنان به بیمارستان حوزوی هرات شدند و تنها به زنانی که برقع کامل پوشیده بودند اجازهٔ ورود داده شد. شاهدان می‌گویند در جریان این ممانعت، چند نفر از مراجعان از سوی نیروهای طالبان مورد ضرب‌و‌شتم قرار گرفته‌اند.
ویدیوهای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی و ارسال‌شده به رسانه‌ها صف طویلی از زنان را در بیرون دروازهٔ ورودی شفاخانه نشان می‌دهد. بسیاری از این زنان حجاب سرتاسری داشته‌اند، اما تنها آن‌هایی که برقع چادر تمام‌رخ پوشیده بودند مجاز به عبور شناخته شدند. منابع محلی می‌گویند پزشکان زن، پرستاران، بیماران و همراهان آن‌ها از جمله کسانی بودند که از ورود محروم شدند.
یکی از پزشکان زن شاغل در بیمارستان‌ به خبرنگاران گفت: «ما برای نجات جان بیمار آمده‌ایم، نه برای پنهان شدن. تحمیل برقع به‌عنوان شرط ورود، کار درمانی ما را به‌شدت مختل کرده است.» این پزشک که نخواست نامش فاش شود، افزود که تصمیم‌های این‌چنینی به‌طور روزمره خدمات صحی را دچار اختلال می‌سازد و بار عاطفی سنگینی بر کارکنان زن وارد می‌کند.
منابعی در ادارهٔ ثبت احوال نفوس هرات نیز تأیید کردند که محدودیت مشابهی امروز در آن نهاد اعمال شد و زنان بدون برقع از ورود به ساختمان بازداشته شده‌اند. این منابع می‌گویند که مأموران محلی روزانه مقررات تازه‌ای را اعلام می‌کنند که دامنهٔ دسترسی زنان به خدمات عمومی را کاهش می‌دهد.
تا زمان تنظیم این گزارش، مقامات شفاخانه و سخنگویان محلی طالبان واکنشی رسمی به این گزارش‌ها نشان نداده‌اند؛ اما ساکنان و کارکنان صحی محلی می‌گویند که اجرای این گونه مقررات به‌ویژه در شرایط اورژانسی می‌تواند جان مراجعان را به خطر اندازد. یک فعال حقوق زنان هشدار داد که «ممانعت از دسترسی زنان به مراقبت‌های درمانی، به‌ویژه در موارد زایمان و بیماری‌های ویژهٔ زنان، پیامدهای جبران‌ناپذیری برای خانواده‌ها و نظام سلامت خواهد داشت.»
این اتفاق در حالی روی می‌دهد که محدودیت‌های گستردهٔ طالبان علیه زنان در چهار سال گذشته تشدید شده است؛ از ممنوعیت آموزش دختران در سطوح بالاتر تا محدودیت‌های شدید در اشتغال و حضور عمومی زنان. ناظران می‌گویند چنین سیاست‌هایی نه تنها حقوق بنیادین زنان را نقض می‌کند، بلکه توان نظام خدماتی کشور را نیز تضعیف کرده است.
سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای امدادی بارها از طالبان خواسته‌اند تا اجازه دهند کمک‌های بشردوستانه و خدمات حیاتی بدون تبعیض و محدودیت در اختیار همه قرار گیرد. منابع بین‌المللی هشدار می‌دهند که ادامهٔ این روند می‌تواند به بحران انسانی گسترده‌تری بینجامد و دسترسی به مراقبت‌های اولیه و تخصصی را در بسیاری از نقاط کشور غیرقابل تحقق سازد.
این گزارش بخشی از مجموعه نگرانی‌هایی است که دربارهٔ پیامدهای اجتماعی و بهداشتی سیاست‌های محدودکننده علیه زنان مطرح شده است؛ موضوعی که هم به لحاظ اخلاقی و هم از منظر حقوق بشری مورد انتقاد فعالان، سازمان‌های غیرحکومتی و شمار قابل‌توجهی از شهروندان قرار دارد.