خبرگزاری راسک: منابع محلی در استان دایکندی اعلام کردهاند که از زمان بازگشت طالبان به قدرت، بیشتر از ۳۰ مرکز صحی محلی در این استان تعطیل شدهاند. این مراکز که شامل کلینیکهای سطح «سیاچسی» و «سبسنتر» میشدند، هزاران خانواده را از دسترسی به خدمات ابتدایی درمانی محروم کردهاند.
باشندگان دایکندی میگویند که بسته شدن این مراکز نه تنها ناشی از محدودیتهای عمومی طالبان بر نهادهای امدادی است، بلکه هدفمند و سیاسی بوده است. به گفتهی منابع مردمی، مقامهای محلی مانند مولوی امینالله عبید، استاندار پیشین دایکندی، و قاری سید مصطفی صالح، رئیس پیشین اطلاعات و فرهنگ این استان، فشار شدیدی بر موسسات امدادی وارد کردهاند تا جزئیات دقیق بودجه و مصرف منابعشان را گزارش دهند. پس از بررسی این گزارشها، آنها با ارسال مکتوب به ملا هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، مدعی شدند که برخی موسسات در فعالیتهای «بیفایده و جاسوسی» دخیلاند و دستور تعطیلی صادر شد.
ساکنان دایکندی همچنان میگویند، از وقتی طالبان قدرت را در دست گرفتهاند، مراکز درمانی یکییکی بسته شدند. به گفتهی باشندگان این استان، حالا برای تهیه یک دارو باید ساعتها پیاده به شهر بروند. تصمیم و فشار طالبان برای تعطیل شدن مراکز صحی که به کمک سازمانهای مدد رسان بینالملل فعالیت داشتند، عملاً دسترسی درمان مادران، کودکان و بیماران را بهشدت دشوار کرده است.
برخی از کارمندان پیشین موسسات در دایکندی گفته اند که موسسان به دنبال کمک انسانی بودند، اما طالبان همه چیز را سیاسی کرده و به دنبال بهانه بودند تا موسسات فعالیتها خود در این استان را متوقف کنند. منابع محلی تأکید دارند که هدف پشت پرده این سیاست، انتقال امتیازها و منابع اختصاص یافته توسط نهادهای خیریه خارجی از استانهای مرکزی به استانهای پشتوننشین است. به گفته آنها، مقامهای محلی طالبان که دیدگاه خصمانهای نسبت به جامعه شیعه و اقوام غیر پشتون داشتند، عمداً تلاش کردند مراکز دایکندی بسته شوند تا سهم کمکها به مناطق پشتوننشین منتقل شود.
با بسته شدن این مراکز، دهها هزار تن در سراسر استانهای مرکزی، به ویژه دایکندی، از دسترسی به خدمات اولیه درمانی محروم ماندهاند و بحران سلامت عمومی به نگرانی جدی تبدیل شده است. گفته میشود مولوی امینالله عبید اکنون به عنوان استاندار کابل و قاری سید مصطفی صالح به عنوان رئیس اطلاعات و فرهنگ استان بامیان منصوب شدهاند، موقعیتی که به نظر میرسد همچنان تأثیرگذاری آنها بر منابع انسانی و مالی نهادهای امدادی را ادامه خواهد داد.
این گزارشها نشان میدهد که بسته شدن مراکز صحی در دایکندی تنها یک تصمیم محلی نیست، بلکه بخشی از یک سیاست سازمانیافته برای محدود کردن دسترسی اقوام غیر پشتون به خدمات و تمرکز منابع در مناطق مورد نظر طالبان است، سیاستی که پیامدهای انسانی و اجتماعی گستردهای برای مردم این استان داشته است.
