باری نوشته بودم که جهاد طالبان پشتون بر حذف ارزشهای هویتی و فرهنگی بقیه اقوام این سرزمین طرح ریزی شده و به همین هدف ادامه دارد، این نوشتهام با واکنش تندی برخی کاربران شبکههای اجتماعی و حامیان مزدبگیر و مأموران حکومتی مواجه شده بود.
اما چند روزی نگذشته بود که طالبان بر آرامگاه شهید احمدشاه مسعود، قهرمان ملی افغانستان، یورش بردند و ضمن شکستن سنگ مزارش آنجا رقص و پایکوبی نیز برگزار نمودند؛ در حالیکه طالبان افغان میدانند که مسعود بهمثابهی یکی از بهترین و والاترین ارزشها، نه تنها برای مردم ما، بلکه ارزشی است که نبودش برای امروز و فردای این سرزمین قطعاً حس میشود و این خلأ تا ابد خالی خواهد ماند.
از آن گذشته، از تندیس استاد شهید گرفته تا تندیس امیرعلیشیر نوایی، از شاعران و فرهنگیان برجستهی این سرزمین را نیز ویران کردند.
این را میدانیم که سرشت و فطرت طالبان، ویرانگری ، فرهنگستیزی و وحشیگری است و این گروه از آغاز تاسیس شان توسط اسختبارات پاکستان و کشورهای عربی تا کنون تا امروز ثمرهای جز ویرانی و حذف آشکار شخصیتها و ارزشهای سایر مردم طرح دیگری نداشته و به همین هدف ساخته شدهاند.
اینک بار دیگر طالبان آرامگاه استاد فقط خلیلالله خلیلی، از شاعران بزرگ معارصر زبان پارسی دری را که بسیاری او را بهعنوان شاعر ملی این سرزمین میشناسند و به سرودهها و دیدگاههایش عشق میورزند، تخریب نمودند.
استاد خلیلی شخصیتی فرهنگی و چند بعُدی بود که زبان پارسی دری را در دشوارترین روزگارش زنده و پویا نگهداشت و برای ترویج و رشد شعر و ادبیات بیوقفه سعی و تلاش کرد. او که متعلق به خانوادهای فرهنگی بود، اهمیت و ارزش ادب و فرهنگ را از اوان نوجوانی و جوانیاش درک کرده و در این مسیر مسوولانه گامها استوار و بلند برداشت و برای بلند تر شدن «کاخ بلند دُر دری» کار بیشتر کار کرد.
استاد خلیلی نه تنها یک شاعر، بلکه محافظ و نگهبان زبان پارسی دری در افغانستان بود؛ پارسی که زبان عجیب و تاریخِ عجیبتری دارد و با بر دوش کشیدن هزاران درد و رنج، بهوسیلهی تلاشها و زحمات ماندگار چنین شخصیتها به ثمر رسیده است. کسانی که با جان و مال و قلمشان از ارزشهای هویتی و تمدنی سرزمین و مردم ما دفاع نمودند و در این مسیر هزاران مشکل را اعم از غربت و آوارگی گرفته تا درگذشتن در دیار مهاجرت و بیوطنی به جان خریدند، ولی برای تمدن و فرهنگشان تلاش کردند و این ارزشها را به ما رساندند.
ولی امروز متأسفانه از جانب یک گروه تبهکار و شووینیست حتی آرامگاه قهرمانان و شخصیتهای نامدار فرهنگی و ادبی ما مورد تخریب و تاختوتاز قرار میگیرد؛ در حالیکه همین گروه طالبان جنازهی مطیعالله تراب، از شاعران محلی افغان/پشتون، را با چرخبال به زادگاهش انتقال میدهند، اما پیکرِ شاعری فارسیزبان به بزرگی استاد خلیلی امروز زیر تایر موترهای این گروه متجاوز له و ویران میشود. خلیلی که یک شاعر مسلمان و مجاهد بود، با تخریب و ویرانکردن آرامگاهش بار دیگر جنون تبعیض و برتریطلبیشان را به نمایش گذاشتند.
طالبان با چنین عملکردهای تفرقهافکنانهشان بدانند که حمله بر ارزشهای هویتی و فرهنگی و شخصیتهای ماندگار مردم ما، حمله به حافظهی جمعی مردم ما نیز است و هیچگاه چنین برخوردهای ظالمانه و خلاف اصول اسلامی و انسانی را از یاد نخواهیم برد.
آرزو دارم نسل ما و مردم ما در برابر این همه ظلم و جنایتی که با گذشت هر روز بر مرده و زندهی این سرزمین روا داشته میشود، بیشتر از این بیتفاوت و خاموش نباشند و با ایستادگی و اقدام، بساط این همه ظلم و بیعدالتی را برچینیم.
امیر آریایی
