خبرگزاری راسک: ژیل برتران، نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان، در پایان سفر ششروزهاش به کابل اعلام کرده است که جامعه جهانی انتظار دارد افغانستان به تعهدات بینالمللی خود پایبند باشد و برای ایجاد صلح پایدار، گامهای جدی در راستای تشکیل یک دولت فراگیر، گفتوگوهای همهشمول در بین شهروندان و سیاسیون افغانستان برداشته شود.
برتران در یک نشست خبری گفته که اتحادیه اروپا بهطور جدی نگران حضور و فعالیت فرامرزی دهها گروه هراسافگن و تروریستی منطقهای در خاک افغانستان است؛ گروههایی که به گفتهی او، در سایه گروه طالبان فعالیت دارند و تهدیدی برای امنیت منطقه و جهان به شمار میروند.
او تأکید کرده که اتحادیه اروپا بسته تازهای از کمکهای حمایتی به ارزش ۸۳ میلیون یورو برای مردم افغانستان تصویب کرده است، اما محدودیتهایی که طالبان بر نهادها و شرکای اجرایی اعمال کردهاند، بر اثربخشی و اجرای این کمکها تأثیر منفی میگذارد.
نماینده ویژه اتحادیه اروپا گفته است، شماری از وزیران طالبان در دیدار با او تمایل خود را برای سرمایهگذاری بلندمدت شرکتهای اروپایی در افغانستان ابراز کردهاند، اما او به آنها واضح ساخته است که سرمایهگذاری پایدار بدون چارچوب حقوقی شفاف، نظام قضایی قابل اعتماد و مقررات اقتصادی پیشبینیپذیر ممکن نیست؛ در حالی هیچ یک از این موارد را اداره طالبان ندارد و افغانستان در حال حاضر فاقد این چهارچوبها است.
برتران توضیح داده که در سفر خود با مقامهای ارشد طالبان، با دیپلماتهای خارجی، نمایندگان سازمان ملل، فعالان جامعه مدنی، خبرنگاران، بازرگانان از جمله زنان تاجر و سازمانهای غیردولتی نیز گفتوگوهایی انجام داده است.
نماینده اتحادیه اروپا گفت که در دیدارهای خود، نگرانیهای عمیقی را درباره نقض حقوق بشر در افغانستان مطرح کرده و بهویژه بر وضعیت زنان و دختران، و محدودیتهای گسترده بر آزادیهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی آنها تأکید داشته است.
به گفته او، اتحادیه اروپا به کمکهای بشر دوستانه خود به افغانستان ادامه میدهد و هدف این کمکها، رفاه مردم افغانستان است، نه مشروعیتبخشی به طالبان؛ بنابراین، ضروری است طالبان محدودیتهای خود بر فعالیت نهادهای امدادرسان را لغو کنند.
برتران همچنین از قطع گسترده اینترنت و خدمات مخابراتی در افغانستان انتقاد کرده و هشدار داد که این اقدام تأثیر منفی بر اقتصاد و چهره بینالمللی کشور دارد.
در حالی که طالبان خود را «دولت» مینامند، اما در عمل هنوز از مشروعیت داخلی و بینالمللی برخوردار نیستند. اتحادیه اروپا و سایر بازیگران جهانی، این گروه را نه بهعنوان یک حکومت قانونی، بلکه بهعنوان یک گروه مسلح فاقد شمولیت سیاسی و اجتماعی میبینند.
تا زمانی که طالبان ساختار بسته، ایدئولوژیک و تکصدایی خود را تغییر ندهند و به گفتوگوی ملی تن ندهند، نه صلح و ثبات واقعی در افغانستان برقرار خواهد شد و نه جامعه جهانی به آنها اعتماد خواهد کرد.
