انفجارهای خونین کابل؛ ۴۰ کشته و زخمی در سایه‌ی پنهان‌کاری های طالبان

خبرگزاری راسک: شفاخانه‌ی «امرجنسی» در کابل شامگاه چهارشنبه، ۲۳ میزان، تأیید کرده است که در پی رشته‌انفجارهای مهیب در پایتخت، دست‌کم ۴۰ نفر، از جمله پنج کشته، به این مرکز درمانی منتقل شده‌اند. در میان قربانیان، زنان و کودکان نیز دیده می‌شوند؛ واقعیتی تلخ که بار دیگر ناتوانی طالبان در تأمین امنیت شهروندان را به نمایش گذاشته است.
این شفاخانه در اعلامیه‌ای گفته است که وضعیت ۱۰ نفر از زخمیان وخیم است و احتمال افزایش شمار تلفات وجود دارد. دژان پنیک، مدیر شفاخانه امرجنسی، اظهار داشت: «آمبولانس‌ها یکی پس از دیگری پر از مجروحان به دروازه‌ی شفاخانه می‌رسیدند. انفجارها تنها چند کیلومتر دورتر از ما رخ دادند.» او توضیح داد که بیشتر مجروحان دچار زخم‌های ترکش، سوختگی و آسیب‌های جدی ناشی از انفجار شده‌اند زخم‌هایی که بازتابی از فضای بی‌ثبات و پراضطراب کابل زیر حاکمیت طالبان است.
در حالی‌که منابع محلی از وقوع چندین انفجار پیاپی در مناطق مسکونی خبر داده‌اند، طالبان در نخستین واکنش خود، طبق معمول، تلاش کردند حقیقت را پنهان کنند. ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی این گروه، مدعی شد که صدای انفجارها ناشی از «انفجار یک تانکر تیل» بوده است؛ توضیحی که با روایت شاهدان و حجم خسارات هیچ همخوانی ندارد. این نوع روایت‌سازی‌های غیرواقعی بخشی از سیاست دیرینه‌ی طالبان برای سرپوش گذاشتن بر ناتوانی امنیتی‌شان است.
اما ساعتی بعد، رسانه‌های پاکستانی از جمله تلویزیون دولتی آن کشور گزارش دادند که ارتش پاکستان در حمله‌ی هوایی، یکی از پایگاه‌های «فتنه‌ی خوارج» را در کابل هدف قرار داده است؛ اصطلاحی که اسلام‌آباد برای اشاره به تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) به کار می‌برد. این گزارش، در تضاد کامل با ادعای طالبان قرار دارد و نشان می‌دهد که پایتخت افغانستان به صحنه‌ی درگیری قدرت‌های متخاصم منطقه‌ای بدل شده است، در حالی‌که طالبان در نقش تماشاگر و یا حتی شریک خاموش ظاهر می‌شوند.
چند ساعت پس از این حملات، رسانه‌ها خبر دادند که دو طرف طالبان افغانستان و تحریک طالبان پاکستان به توافقی برای آتش‌بس دست یافته‌اند. این در حالی است که مردم کابل، بی‌خبر از پشت‌پرده‌ی این معاملات امنیتی، همچنان قربانی بی‌ثباتی و جنگ‌های نیابتی‌اند. کارشناسان می‌گویند که طالبان با پنهان‌کاری، دروغ‌گویی و تساهل نسبت به گروه‌های تروریستی، کشور را به میدان تاخت‌وتاز نیروهای خارجی و منطقه‌ای بدل کرده‌اند، در حالی‌که شهروندان عادی هر روز هزینه‌ی سنگین این بازی خطرناک را با جان خود می‌پردازند.