خبرگزاری راسک: دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان –اوچا، از ارائه کمکهای حیاتی به بیش از ۱۳ میلیون تن در این کشور، طی ماههای جون و جولای سال جاری میلادی خبر داده است.
در خبرنامهای که روز دوشنبه، ۲۱ میزان، از سویی اوچا منتشر شده، آمده است که این کمکها شامل مواد غذایی، دوا/دارو و سایر نیازهای اولیه بوده و حداقل یک خدمت نجاتبخش در این مدت به هر یک از دریافتکنندگان ارائه شده است.
دفتر هماهنگ کننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل در افغانستان در بیانیهای خود بار دیگر از مداخله طالبان در روند برنامه کمکرسانی سازمانهای بینالمللی خبرداده و تاکید کرده است که این «چالش سبب شده که برخی از سازمانها در شرایطی که شهروندان افغانستان به کمک بیشتر نیاز دارند، فعالیتهای خود را متوقف و یا تعلیق کنند.»
اوچا تصریح کرده است که با گذشت هر روز بحران بشری در افغانستان زیر کنترل طالبان گستردهتر میشود و میلیونها تن دیگر هنوز در انتظار دریافت کمکهای بشردوستانه هستند.
این ارقام، هرگرچند که بزرگ به نظر میرسند، اما تصویر واقعی از وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم افغانستان را بهطور کامل نشان نمیدهند. پس از روی کار آمدن طالبان، اقتصاد کشور با رکود شدید مواجه شده و بخش عمدهای از جمعیت، به ویژه زنان و کودکان، با فقر گسترده و گرسنگی شدید دست و پنجه نرم میکنند.
سازمانهای بینالمللی هشدار دادهاند که بدون ارائه کمکهای فوری و گسترده، میلیونها تن ممکن است در معرض قحطی و سوءتغذیه شدید قرار بگیرند.
اوچا همچنان تصریح کرده است که یکی از نقاط ضعف اساسی وضعیت فعلی، بیبرنامگی طالبان در ایجاد فرصتهای کاری و بازسازی اقتصادی است. به باور این اداره بینالمللی؛ با وجود وعدههای گروه طالبان برای بازگشایی اقتصاد و ایجاد شغل برای مردم، هنوز هیچ برنامه عملیاتی موثری برای حمایت از خانوادههای آسیبپذیر، سرمایهگذاری در کشاورزی یا توسعه صنایع کوچک وجود ندارد.
اگاهان امور اقتصادی تاکید میکنند که این خلا سبب شده که جمعیت گستردهای به کمکهای بشردوستانه وابسته باشند و توانایی اداره زندگی روزمره خود را از دست بدهند.
اوچا بار دیگر از جامعه جهانی خواسته است که کمکهای فوری و گستردهای به نیازمندان افغانستان ارائه کنند تا از بروز بحران انسانی گستردهتر جلوگیری شود.
در شرایط کنونی، بدون برنامهریزی جدی طالبان برای ایجاد شغل و ظرفیت اقتصادی، حتی کمکهای بینالمللی نیز نمیتواند به طور پایدار، بحران گرسنگی و فقر را حل کند و شهروندان افغانستان همچنان با چالشهای شدید معیشتی مواجه خواهند بود.
