خبرگزاری راسک: کمیسیون نام نهاد طالبان در امور مهاجران طالبان اعلام کرده است که روز گذشته/ شنبه، ۱۲ میزان، ایران و پاکستان مجموعاً ۳۳۵۱ مهاجر را اخراج کرده اند. به اساس آمار ارائه شده از سویی این کمیسیون، از این تعداد، ۲۹۰۹ تن از پاکستان و ۴۴۲ تن دیگر از ایران اخراج و به کشور بازگشتند. باختر خبرگزاری دولتی تحت کنترل طالبان، روز یکشنبه، ۱۳ میزان، در گزارشی نوشته است که این افراد از طریق گذرگاههای مرزی تورخم، سپین بولدک، پل ابریشم و اسلام قلعه وارد کشور شدهاند.
این در حالی است که یک روزپیش/ جمعه، ۱۲میزان نیز، نیز پاکستان و ایران ۵۷۰۳ مهاجرافغانستانی را اخراج کردند که شامل ۴۱۸۷ تن از پاکستان و ۱۵۱۶تن دیگر از ایران میشدند. مسوولان کمیسیون طالبان در امور مهاجران تاکید کردهاند که روند بازگشت گسترده مهاجران در روزهای اخیر دوباره شدت گرفته است. روندی که به باور سازمانهای مدد رسان فشار مضاعفی بر افغانستان، کشوری که با بحران اقتصادی شدید، بلایای طبیعی و نیازهای گسترده بشردوستانه روبهرو است، وارد کرده است.
بسیاری از مهاجران بازگشتی گفتهاند که با ورود به افغانستان با مشکلات جدی از جمله کمبود فرصتهای کاری، محدودیتهای طالبان بر آموزش زنان و دختران و دسترسی محدود به خدمات اولیه. روبهرو شدهاند.
از سویی دیگر برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد، (UN-Habitat) روز یکشنبه، ۱۳ میزان، به مناسبت «روز جهانی سکونتگاه» با نشر بیانیهای تاکید کرده است که بخش عمده مهاجران بازگشتی در شهرها سکونت میکنند و این امر سبب رشد سریع شهرنشینی و فشار فزاینده بر خدمات شهری میشود. این برنامه از شرکای خود خواسته است تا در زیرساختهای حیاتی و خدمات پایهای سرمایهگذاری کنند تا شهرهای افغانستان بتوانند با شرایط موجود کنار بیایند، سازگار شوند و مسیر پیشرفت را حفظ کنند.
پیشتر این برنامه اعلام کرده بود که شهر کابل بیش از ۴۰ درصد جمعیت شهری افغانستان را در خود جای داده است و ورود انبوه مهاجران بدون مدیریت مناسب، فشار بر خدمات شهری، منابع آب و برق و آموزش را افزایش میدهد.
سازمانها مدد رسان بینالمللی هشدار دادهاند که ادامه روند بازگشت اجباری مهاجران میتواند سبب افزایش بحرانهای اجتماعی و اقتصادی، فشار بر بازار کار و کاهش کیفیت زندگی در مناطق شهری شود. مسوولان این سازمانها تأکید کردهاند که نبود برنامههای جامع اسکان و حمایت اجتماعی، میتواند مهاجران بازگشتی را در معرض فقر و آسیبهای روانی قرار دهد.
در مجموع، افزایش بازگشت اجباری مهاجران از پاکستان و ایران، بدون حمایت مناسب و برنامهریزی جامع، چالشی جدی برای افغانستان ایجاد کرده و نیازمند توجه فوری نهادهای داخلی و بینالمللی برای مدیریت بحران و حمایت از مهاجران است.
