خبرگزاری راسک: دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، طالبان را در صورت عدم واگذاری پایگاه هوایی بگرام به امریکا تهدید کرده است. او در پستی در شبکههای اجتماعی نوشته که اگر این پایگاه به ایالات متحده بازگردانده نشود، «اتفاقات بدی» رخ خواهد داد.
پیش از این ترامپ در نشست خبری اخیر خود در کاخ سفید نیز بر بازپسگیری بگرام تأکید کرده و گفته: «خواهیم دید که با بگرام چه اتفاقی میافتد.» او افزوده که دولتش در حال مذاکره با طالبان برای بازپسگیری این پایگاه است و بار دیگر خروج نیروهای امریکایی از افغانستان در دوره ریاستجمهوری جو بایدن را «شرمآورترین روز تاریخ امریکا» خواند.
ترامپ گفته: «من داشتم از افغانستان خارج میشدم و تعداد نیروها را به ۵۰۰۰ سرباز کاهش دادم، اما قرار بود بگرام را حفظ کنیم. بگرام یکی از قدرتمندترین پایگاههای هوایی ساختهشده در تاریخ است و هیچ دلیلی برای رها کردن آن وجود نداشت.»
در همین حال، واکنش طالبان به این اظهارات تند بوده است. سخنگوی وزارت داخله این گروه اعلام کرد که «بگرام را به کسی نمیدهیم» و یک مقام وزارت خارجه طالبان نیزگفته امریکا به دنبال معامله است. معاون استخبارات این گروه نیز تهدید کرده که در صورت فشار بیشتر، حملات انتحاری از سر گرفته خواهد شد.
این موضعگیریها در حالی مطرح میشود که طی روزهای اخیر بحث واگذاری احتمالی پایگاه هوایی بگرام به ایالات متحده به یکی از داغترین موضوعات محافل سیاسی و رسانهای تبدیل شده است. بسیاری از آگاهان سیاسی به این باور اند که طالبان در تلاشاند تا از این مسئله به عنوان اهرم فشار برای کسب امتیازات بیشتر از دولت ترامپ استفاده کنند.
به باور آگاهان، طالبان ممکن است در صورت تأمین خواستههایشان، حاضر به نوعی توافق یا معامله با امریکا شوند.
تجربه چهار سال گذشته نشان داده که این گروه برای حفظ قدرت و تداوم حاکمیت خود، آماده است به بسیاری از درخواستها و پیشنهادهای قدرتهای خارجی تن دهد؛ حتی اگر این تصمیمها با شعارهای پیشین طالبان در تضاد باشد.
بر اساس دیدگاه تحلیلگران، آنچه طالبان تحت عنوان «جهاد و مبارزه با اشغال» تبلیغ میکردند، بیشتر ابزاری برای جلب حمایت مذهبی و سربازگیری از میان مردم عادی بوده و است. اما بخش قابل توجهی از مقامها و سردستههای این گروه در عمل تنها به دنبال تحکیم قدرت سیاسی خود و کنترل بر منابع مالی و اقتصادی کشور هستند.
به این ترتیب، مسئله بگرام نهتنها به یک چالش دیپلماتیک میان کابل، طالبان و واشنگتن تبدیل شده، بلکه آزمونی جدی برای سنجش میزان استقلال تصمیمگیری طالبان و صداقت شعارهای گذشته این گروه نیز محسوب میشود.
