خبرگزاری راسک: کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف در افغانستان، نسبت به وخامت وضعیت روانی شهروندان این کشور، به ویژه زنان، ختران و کودکان ابراز نگرانی کرده است.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل -یونیسف، روز چهارشنبه ۲۶ سرطان، در بیاینهی به نقل از مدیر اجرایی این سازمان نوشته است که میلیونها شهروند افغانستان بهشمول زنان و دختران آثار مخرب محدودیتهای طالبان را تجربه میکنند. او افزوده است که به اساس آمارها تا پایان سال جاری میلادی بیش از ۲.۲ میلیون دختر از حق اساسی آموزش محروم خواهند که این محرومیت صدمه بزرگ بر روان این دختران خواهد زد.
یونیسیف تصریح کرده است که در پهلوی محرومیت این دختران، بازگشت مهاجران افغانستانی از ایران و پاکستان نیز بر شمار دختران محروم از تحصیل افزوده و آنها را از فرصت رشد فردی و ارتباط اجتماعی محروم کرده است.
راسل این وضعیت را از بزرگترین «بیعدالتیهای دوران کنونی» توصیف کرده و از طالبان خواسته است که محدودیتها را بردارند و اجازه دهند دختران به مکتبها بازگردند.
در همین حال وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان اعلام کرده است که طی هفتههای اخیر هزاران بیمار روانی را از سراسر کشور جمعآوری کرده است. سخنگوی این وزارت گفته است که این افراد به دستور هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، به مراکز تحت عنوان «دارالمجانین» یا ریاست «سره میاشت» سپرده شدهاند تا تحت نظر قرار گیرند یا در صورت امکان درمان شوند.
فعالان جامعه مدنی به این باور اند که طالبان عامل اصلی افزایش مشکلات روحی و روانی میان شهروندان هستند. به باور آنها، سیاستهای سرکوبگرانه، محدودیت شدید آزادیها، ناامنی، فقر گسترده، بیکاری، تخریب زیرساختها و توقف خدمات حیاتی، مردم را در شرایطی بسیار دشوار قرار داده و سبب افزایش اضطراب، افسردگی و ناامیدی نسبت به آینده شده است.
به باور فعالان اجتماعی با آنکه شهروندان افغانستان با دشواریهای بسیار جدی در زندگی رومزمره خود گرفتار هستند، طالبان با روشهای مختلف سرکوب و وحشت، فشار روانی مضاعفی بر جامعه همه روزه وارد و به صورت سیستماتیک سبب آزار و خشونت مردم میشوند.
ترکیب فقدان خدمات درمانی و آموزشی، محرومیت اجتماعی و محدودیتهای شدید، مردم افغانستان را به طور فزایندهای آسیبپذیر کرده و بحران سلامت روان را به یکی از بزرگترین چالشهای انسانی کشور تبدیل کرده است. این شرایط، به ویژه کودکان و زنان را که بیشتر از سایر گروهها تحت فشارند، به شدت تهدید میکند و پیامدهای بلندمدتی بر توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی افغانستان خواهد داشت.
