چگونه پوتین ناتو را به چالش می‌کشد؟

خبرگزاری راسک: واشنگتن پُست در گزارشی تازه نوشته است که روسیه در استراتژی جداسازی ایالات متحده از اروپا جسورتر شده و با تشدید فشارهای نظامی در اوکراین، تلاش دارد موازنه قدرت در ناتو را برهم بزند. از زمانی‌که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، به دعوت دونالد ترامپ به الاسکا سفر کرد، حملاتش بر اوکراین افزایش یافته است. او نه تنها تهدید کرده که هر نیروی خارجی آینده در اوکراین را هدف قرار خواهد داد، بلکه مواضع غربی در خاک اوکراین را مورد حمله قرار داده و حتا طیاره‌های بی‌سرنشین روسی به حریم پولند تجاوز کرده‌اند.
تحلیل‌گران به واشنگتن پُست گفته‌اند که نزدیکی پوتین به چین در اوایل سپتمبر و نبود واکنش قاطع از سوی ایالات متحده، به او اعتماد به نفس تازه‌ای داده است؛ اعتماد به نفسی که او را در مسیر درهم‌شکستن اوکراین و ایجاد شکاف میان واشنگتن و اروپا جسورتر می‌سازد.
نشانه‌های تازه از شکاف ترانس‌آتلانتیک زمانی آشکار شد که ترامپ حملۀ طیاره‌های بی‌سرنشین روسی به خاک پولند را «شاید یک اشتباه» خواند؛ در حالی‌که رهبران اروپایی آن را «آزمونی عمدی برای دفاع و وحدت ناتو» دانستند. ترامپ سپس هشدار داد که تحریم‌های شدیدتر علیه روسیه تنها در صورتی اعمال خواهد شد که تمامی اعضای ناتو خرید نفت روسیه را متوقف کنند.
گابریلیوس لاندسبرگیس، وزیر خارجه پیشین لیتوانیا، به روزنامه گفته است: «پوتین روی ضعف اروپا و بی‌میلی امریکا حساب باز کرده است. حملات اخیر به پولند نشان می‌دهد که اهداف او فراتر از اوکراین است و پرسش اصلی این است که خط توقف او کجا خواهد بود.»
به باور کارشناسان، موفقیت پوتین در متقاعد ساختن ترامپ در الاسکا برای کنار گذاشتن فشار بر آتش‌بس، و همچنین حمایت گرم او در چین، برای کرملین یک دستاورد بزرگ دیپلماتیک محسوب می‌شود. جان بولتون، مشاور پیشین امنیت ملی ترامپ، در شبکه اجتماعی ایکس نوشته است: «پوتین پس از نشست الاسکا طوری رفتار می‌کند که گویی دست باز دارد. او دامنه عملیات نظامی را گسترش داده و از حمایت سیاسی رهبرانی چون شی جین‌پینگ، نریندرا مودی و کیم جونگ‌اون برخوردار است.» همزمان، تبلیغات کرملین با شدت بیش‌تر از احتمال آغاز جنگ جهانی سوم سخن می‌گویند و این‌گونه القا می‌کنند که تنها سخت‌گیری پوتین می‌تواند روسیه را نجات دهد. برخی رسانه‌های مسکو حتا تهدید کرده‌اند که ناتو شاهد نابودی دولت فنلند خواهد بود. رسانه‌های طرفدار کرملین، ترامپ را رهبر ضعیف و ناتوانی معرفی می‌کنند که صرفاً تهدید می‌کند ولی توان عمل ندارد.
در هفته‌های اخیر، روسیه اهداف غربی در اوکراین را هدف قرار داده است؛ از جمله یک فابریکۀ امریکایی در غرب اوکراین، دفاتر کمیسیون اروپا و شورای فرهنگی بریتانیا در کی‌یف و عملیات مین‌زدایی شورای پناهندگان دنمارک. طیاره‌های بی‌سرنشین روسیه نیز به حریم پولند نفوذ کردند. در برابر، مسکو واکنش اروپا را «ناله‌های بی‌نتیجه» توصیف کرده است.
میخاییل خودورکوفسکی، سرمایه‌دار تبعیدی روس مقیم لندن، هشدار داده که نبود پاسخ قاطع از سوی ناتو می‌تواند راه را برای آزمون‌های خطرناک‌تر روسیه، حتی تهاجم زمینی محدود به بالتیک، باز کند.
براساس گزارش مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS)، روسیه امسال شمار و شدت حملات راکتی و طیاره‌های بی‌سرنشین خود را به‌طور چشم‌گیر افزایش داده است. بزرگ‌ترین حملۀ ترکیبی روسیه با بیش از ۸۰۰ راکت و طیاره بی‌سرنشین در هفته گذشته، نشان داد که مسکو همچنان به «کارزار مجازات و اشباع حملات» متکی است تا اوکراین را تسلیم کند و ارادۀ غرب را بیازماید.
تاتیانا استانُوایا، پژوهشگر مرکز کارنگی روسیه و اوراسیا، در گفت‌وگو با واشنگتن پُست گفته است: «در کرملین این باور وجود دارد که اگر فشار نظامی کافی وارد شود، کی‌یف مجبور به تسلیم خواهد شد. پوتین می‌خواهد جنگ را به شرایط خودش پایان دهد.» او افزوده است: «هرچه جنگ طولانی‌تر شود، فشار اقتصادی بر روسیه بیشتر می‌شود و خطرهای سیستمیک نیز افزایش می‌یابد.»
در داخل روسیه نیز نشانه‌های خستگی مردم از جنگ آشکار است. براساس نظرسنجی مرکز لوادا در ماه آگست، ۶۶ درصد روس‌ها  بالاترین رقم تاکنون از گفت‌وگوهای صلح حمایت کرده‌اند، در حالی‌که تنها ۲۷ درصد از ادامۀ جنگ پشتیبانی می‌کنند.
لاندسبرگیس در پایان گفت: «پوتین امیدوار است که ارادۀ اوکراین زودتر از اقتصاد در حال سقوط روسیه در هم بشکند.»