خبرگزاری راسک: منابع نزدیک به طالبان تأیید کردهاند که زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا در مذاکرات صلح با طالبان در دوحه، روز شنبه ۲۲ سنبله وارد کابل شده است. منابع افزودهاند که او در روزهای اخیر با مولوی امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان نیز تماس تلفنی داشته و قرار است با مقامهای ارشد این گروه دیدار و گفتوگو کند. تاکنون وزارت خارجه امریکا و طالبان در مورد جزئیات این سفر یا هدف آن توضیحی ارائه نکردهاند.
خلیلزاد، پیش از این نیز همراه با نماینده ویژه رئیسجمهور امریکا برای امور زندانیان، به کابل سفر کرده بود تا آزادسازی شهروندان امریکایی زندانی در طالبان را پیگیری کند. با این حال، او بهعنوان یکی از لابیگران طالبان در عرصه بینالمللی شناخته میشود و اظهاراتش بارها با دفاعیات ذبیحالله مجاهد سخنگوی طالبان شباهت داشته و در برخی موارد به باور اگاهان در دفاع از طالبان از سخنگوی این گروه پیشی گرفته است.
فعالان سیاسی، حقوق بشری و مقامهای پیشین افغانستان او را متهم میکنند که با نقش کلیدی در توافق دوحه، زمینه بازگشت طالبان به قدرت و سقوط دولت پیشین افغانستان را فراهم کرده است. آگاهان همواره تاکید میکنند که خلیلزاد با کنار گذاشتن حکومت افغانستان از گفتوگوهای اصلی، مشروعیت طالبان را تقویت کرده و مسیر حاکمیت دوباره آنها را هموار ساخته است.
اظهارنظرهای اخیر او در شبکههای اجتماعی و مصاحبهها نیز انتقادبرانگیز بوده است. او بارها از طالبان خواسته تعامل با جامعه جهانی را گسترش دهند و اصلاحات محدود اعمال کنند؛ با این حال، کارشناسان باور دارند این موضعگیریها فشار بینالمللی را کاهش داده و مانع شکلگیری جبههای متحد در برابر سیاستهای محدودکننده طالبان شده است.
حمایت و جانبداری از سیاستهای ضد بشری و زن ستیزانه طالبان تنها به شخص خلیلزاد محدود نشد و شرل بنارد، همسر او نیز در مقالهای طالبان را ستوده و ادعا کرده است که محدودیتها بر زنان اغراقآمیز است و زنان همچنان در جامعه حضور دارند. این مقاله با واکنشهای شدید فعالان مدنی، حقوق زنان و نهادهای بینالمللی مواجه شد که تأکید کردند این دیدگاه واقعیات تلخ و رنجآور زنان افغانستان تحت طالبان را نادیده گرفته و تصویری معکوس ارائه میدهد.
با گذشت چهار سال از سقوط کابل، نقش خلیلزاد همچنان محل بحث جدی در محافل سیاسی افغانستان و امریکا است و بسیاری او را نماد سیاست ناکام واشنگتن در این کشور میدانند. با این حال، آگاهان باور دارند که حضور و فعالیتهای خلیلزاد در کابل، خالی از شر و بدبختی برای مردم افغانستان نیست و به معنای حمایت و سکو دادن برای طالبان نیز تلقی میشود. با این حال افزون بر موضوع حمایت و همسویی خلیلزاد با طالبان، سفر او به دستور دولت امریکا صورت گرفته است که میتوان آنرا پیچیدگیهای سیاست بینالمللی و تلاش برای حفظ کانالهای دیپلماتیک کابل واشنگتن تقلی کرد.
