خبرگزاری راسک: به نقل از خبرگزاری «اتلانتیک»، نشست پر سر و صدای دونالد ترامپ، رییسجمهور ایالات متحده، با ولادیمیر پوتین، رییسجمهور روسیه، پس از سه ساعت گفتگو در پایگاه نظامی «المندورف-ریچاردسون» آلاسکا، بدون هیچ توافق مشخصی پایان یافت؛ نشستی که بیشتر به نمایش سیاسی شباهت داشت تا یک اجلاس تعیینکننده. ترامپ که معمولاً فرصتهای رسانهای را از دست نمیدهد، این بار نه تنها جزئیات گفتگوهایش با پوتین را آشکار نکرد، بلکه برخلاف عادت همیشگیاش هیچ پرسشی از سوی خبرنگاران نیز نپذیرفت. او در سخنان کوتاهش تنها گفت: «هیچ توافقی تا رسیدن به توافق وجود ندارد»، و مذاکرات را «بسیار سازنده» توصیف کرد، بیآنکه وارد جزئیات شود.
در مقابل، پوتین با اعتماد به نفس بیشتری ظاهر شد و از «تفاهمهایی» سخن گفت که پشت درهای بسته به دست آمده است، اما او نیز توضیح روشنی نداد. تحلیلگران بر این باورند که این اجلاس بیشتر به پوتین فرصت داد تا بار دیگر خود را در سطح جهانی مطرح کند، بدون آنکه کوچکترین تغییری در مواضعش درباره اوکراین نشان دهد. پوتین بار دیگر تأکید کرد که ریشههای اصلی جنگ باید «از میان برداشته شود»، عبارتی که در ادبیات کرملین معنایی جز تسلط روسیه بر اوکراین ندارد. او هشدار داد که «پایتختهای اروپایی و کییف نباید مانع روند تازه آغاز شده شوند.» تصاویر نشست به روشنی نشان میداد که برنده اصلی کیست. رهبر روسیه که به دلیل جنگ اوکراین در انزوای بینالمللی قرار گرفته بود، این بار با استقبال پر زرق و برق روی خاک آمریکا سرزمینی که زمانی بخشی از قلمرو روسیه بود پا به صحنه گذاشت. فرش سرخ، دست دادن گرم با ترامپ در کنار جنگندههای اف-۲۲، لبخندها و حتی نشستن مشترک در لیموزین زرهی ریاستجمهوری آمریکا (موسوم به «هیولا») همه صحنههایی بودند که برای پوتین بیش از یک پیروزی نمادین ارزش داشتند.
تحلیلگران آمریکایی، از جمله جان بولتون مشاور امنیت ملی پیشین، تأکید کردند: «ترامپ بازنده مطلق نبود، اما پوتین همه آنچه را که میخواست به دست آورد؛ از مشروعیت سیاسی گرفته تا زمان بیشتر برای ادامه جنگ.» در حالی که ترامپ زمانی وعده داده بود ظرف ۲۴ ساعت جنگ اوکراین را پایان دهد، او این بار نیز دست خالی ماند. هیچ توافقی برای آتشبس یا حتی کاهش تنش اعلام نشد. پوتین همچنان خواستار حفظ سرزمینهای اشغالشده و حذف تضمینهای امنیتی اوکراین است؛ شرایطی که برای کییف غیرقابل پذیرش است. اروپا و اوکراین با نگرانی اجلاس آلاسکا را دنبال کردند. بسیاری بیم آن داشتند که ترامپ برای رسیدن به یک «پیروزی سیاسی سریع» به پذیرش شروط کرملین تن دهد. با آنکه چنین چیزی رخ نداد، اما دستاوردی هم نصیب آمریکا و متحدانش نشد.
نشستهای سران جهان معمولاً پس از هفتهها مذاکره و آمادهسازی دقیق، با «نتایج مشخص» همراه است. اما اجلاس آلاسکا نه توافقی داشت، نه دستاوردی و نه حتی یک بیانیه مشترک. همانطور که مایکل مکفال، سفیر پیشین آمریکا در مسکو گفت: «اجلاسها معمولاً نتیجه ملموس دارند؛ این یکی هیچ نداشت.» پوتین اما فرصت را غنیمت شمرد تا حتی درباره آینده روابط اقتصادی و احتمال بازگشت به توافقهای هستهای سخن بگوید. او با خود گروهی از تاجران روس را به آلاسکا آورد، اما در پایان هیچ توافق اقتصادی هم امضا نشد. آخرین بار که ترامپ و پوتین در سال ۲۰۱۸ در هلسینکی روبهروی هم قرار گرفتند، ترامپ آشکارا جانب مسکو را گرفت و در برابر دوربینها نهادهای اطلاعاتی کشورش را زیر سؤال برد. آن رویداد برای بسیاری در آمریکا به عنوان «تحقیر تاریخی» ثبت شد. این بار اما ترامپ محتاطتر ظاهر شد، هرچند به گفته ناظران «خسته و کمانرژی» به نظر میرسید. پوتین در مقابل، پرنشاط و با اعتماد به نفس از «روابط همسایگی دوستانه» سخن گفت و حتی پیشنهاد داد که اجلاس بعدی در مسکو برگزار شود.
برای اروپا و اوکراین شاید جای خوشبختی باشد که ترامپ دستکم زمین یا امتیاز بزرگی به روسیه واگذار نکرد. اما برای پوتین همین کافی بود: بازگشت به صحنه جهانی، لبخندهای تبلیغاتی در خاک آمریکا و مهمتر از همه خریدن زمان بیشتر برای ادامه جنگ. وقتی پوتین با خندهای آشکار آلاسکا را ترک کرد، این احساس تقویت شد که اجلاس آلاسکا، بیش از آنکه به صلحی امیدوارکننده منجر شود، یک نمایش سیاسی دیگر بود؛ نمایشی که برندهاش تنها یک نفر بود: ولادیمیر پوتین.
فرش سرخ برای پوتین؛ اما بیحاصلی برای ترامپ
ما را دنبال کنید
مطالب مرتبط
- تبلیغات -
