خبرگزاری راسک: در حالی که میلیونها شهروند افغانستان با فقر، بیکاری و گرسنگی مزمن روبهرو هستند و سازمانهای بینالمللی دربارهی احتمال فروپاشی کامل وضعیت انسانی در افغانستان هشدار میدهند، رهبر طالبان بار دیگر با نادیده گرفتن نیازهای اساسی مردم، اولویتهای ایدئولوژیک و ظاهری خود را بهعنوان راه نجات جامعه اعلام کرده است.
ملا هبتالله آخوندزاده، در دیدار با جمعی از ملاهای همسو با گروه طالبان در شهر کندهار، از آنها خواسته است که مردم را به «گذاشتن ریش دراز و بستن لنگی» تشویق کنند؛ چیزی که او از آن به عنوان بخشی از «سنتهای پیامبر اسلام» یاد کرده است.
حمدالله فطرت، معاون سخنگوی طالبان، روز پنجشنبه ۱۶ اسد، با نشر اعلامیهای گفته که این نشست با حضور علما و خطیبان مساجد حوزه کندهار برگزار شده و رهبر طالبان در آن گفته است که ظاهر و باطن مسلمانان باید با «احکام شریعت» هماهنگ باشد. او همچنین تأکید کرده که امر به معروف و نهی از منکر، «وظیفهای مقدس» است و جامعه بدون آن، در مسیر فساد و نابودی قرار دارد.
در کنار این توصیهها، قوانین سختگیرانهای که توسط طالبان بر پایه دیدگاههای بسته و تحریفشدهی خودشان از شریعت وضع شده، عملاً آزادیهای فردی را سلب کرده است. از جمله تراشیدن یا کوتاه کردن ریش جرم تلقی میشود و افراد به این دلیل مورد بازداشت و سرکوب قرار میگیرند. حتی شماری از سلمانیها به خاطر اصلاح ریش مشتریان، بازداشت و مغازههایشان نیز لاک ومهر شده است.
این در حالی است که رهبر طالبان طی چهار سال گذشته بارها اعلام کرده که تأمین معیشت و رفع فقر مردم، بر عهده این گروه نیست، بلکه «رزق و روزی از جانب خداست». بر مبنای این دیدگاه، طالبان خود را صرفاً مجری شریعتی میدانند که روایت خاص و سلیقهای خودشان از دین اسلام است؛ شریعتی که بسیاری از عالمان معتبر اسلامی آن را تحریفشده، غیرمنطقی و بیارتباط با اصول واقعی دین میدانند.
چنین نگاه محدود و غیرمسوولانهای به اداره، سبب شده تا طالبان خود را از پاسخگویی دربارهی بحرانهای اقتصادی، بیکاری جوانان، بیسرپناهی مردم و کمبود خدمات صحی و آموزشی کنار بکشند. در عوض، تمام تمرکز این گروه بر اعمال نظارتهای سختگیرانه بر چگونگی لباس پوشیدن، نحوه اصلاح صورت، و نوع رفتارهای اجتماعی مردم متمرکز شده است.
طالبان در شرایطی چنین قوانینی را اولویت خود قرار دادهاند که افغانستان در آستانه یک بحران تمامعیار انسانی قرار دارد و نهادهای امدادرسان بینالمللی به شدت و همه روزه نسبت به افزایش نیازمندان به کمکهای غذایی و بهداشتی هشدار میدهند.
در واقع، این همان نوع حکمرانی است که بر پایه حذف مسوولیت، تفسیر سلیقهای از دین و اعمال کنترلهای اجتماعی شکل گرفته است؛ حاکمیتی که نه تنها پاسخگو نیست، بلکه با تحمیل دیدگاههای ایدئولوژیک خود، مردم را از ابتداییترین حقوق انسانیشان محروم میسازد.
