خبرگزاری راسک: راضیه جان، فعال سرشناس آموزش دختران افغانستان، در سن ۸۱ سالگی درگذشت. این بانوی امریکایی چهرهای الهامبخش برای هزاران دختر و زن افغانستانی بود، زنان و دخترانی که این روزها جز درد و مشقت افقی روشن در زندگی خود نمیبینند.
نیویورکتایمز روز چهارشنبه، ۱۵ اسد، گزارش داده که راضیه جان، شهروند امریکایی متولد افغانستان، در لسآنجلس بر اثر مشکلات قلبی زندگی را وداع گفته است. اما مرگ او، پایانی بر زندگیاش نیست. انسانهای نیکوکار و مهربان با رفتنشان نمیمیرند؛ زیرا یاد و کارنامهشان در زندگی دیگران جریان دارد. راضیه جان نمونهای از همان انسانهایی بود که بخشی از عمر خود را برای آموزش و انتقال دانش به دختران افغانستانی صرف کرد. مهم نیست انسان، چه رنگ پوست یا چه نژادی دارد و از کجا آمده است؛ اما بسیار مهم است که انسان باشیم و یاری رساندن به دیگران را وظیفه و رسالت انسانی خود بدانیم.
راضیه جان پس از حملات یازدهم سپتامبر، با عشق به وطن مادریاش بازگشت و در کابل مکتبای ساخت که درهایش به روی دخترانی باز شد که سالها از آموزش محروم بودند. در سال ۲۰۰۵، او در منطقه دهسبز در حومه کابل نیز مکتب دیگری برای دختران تأسیس کرد. این مکتبها سالها پناهگاه امید، آرمانشهر و فرصت برای دختران روستایی بودند.
با بازگشت طالبان به قدرت، راضیه جان مجبور شد صنفهای متوسطه و لیسه را ببندد؛ اما مکتب او همچنان پابرجاست و امروز ۸۱۰ دختر، از کودکستان تا صنف ششم، در آن آموزش میبینند. او نهتنها یک معلم و فعال آموزشی بود، بلکه چراغی بود که در دلهای بیشمار دختر افغانستانی روشن ماند و راهی برای آیندهای روشنتر نشان داد.
پس از محدودیتهای طالبان علیه آموزش دختران، میراث راضیه جان به الگویی تبدیل شد؛ الگویی از انساندوستی که مرز و نژاد نمیشناسد و به ما یادآوری میکند که خدمت به انسانها زیباترین رسالت زندگی است.
