چگونه نتانیاهو ترامپ را در غزه فریب داد

نویسنده: توماس ال. فریدمن
خبرگزاری راسک: در مقاله‌ای که توسط توماس ال. فریدمن، ستون‌نویس روزنامه نیویارک‌تایمز، در تاریخ ۳۰ جولای منتشر شده است، به چگونگی رفتار محاسبه‌شده نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، در تعامل با دونالد ترامپ در جریان بحران انسانی غزه پرداخته شده است. فریدمن در این مقاله، با استناد به یک گزارش از روزنامه اسرائیلی هاآرتص، تأکید می‌کند که در جریان ماه‌های اخیر، ده‌ها غیرنظامی فلسطینی در حالی که در صف دریافت مواد غذایی در غزه منتظر بودند، هدف گلوله قرار گرفتند یا در ازدحام جان خود را از دست دادند. این گزارش‌ها، این پرسش را در ذهن تحلیل‌گران بین‌المللی ایجاد کرده است که چگونه ارتشی مانند اسرائیل که قادر است عملیات دقیق و پیچیده‌ای را در عمق خاک ایران اجرا کند، نتوانسته کمک‌های بشردوستانه را با امنیت به دست مردم غزه برساند.
در گزارش هاآرتص که تاریخ آن ۲۶ جولای عنوان شده است، آمده که برخی اعضای راست‌گرای کابینه اسرائیل علناً از کاهش ارسال غذا به غزه حمایت کرده‌اند. فریدمن این موضوع را نشانه‌ای از یک استراتژی دوگانه می‌داند که در آن نتانیاهو تلاش کرده است هم رضایت جناح تندرو داخلی را حفظ کند و هم ظاهر همکاری با فشارهای ایالات متحده را رعایت نماید. در بخشی دیگر از مقاله، فریدمن به نقش دونالد ترامپ و فرستاده‌اش در امور خاورمیانه، آوی برکوویتز، اشاره می‌کند. به باور وی، این دو مقام آمریکایی گمان می‌کردند که با فشار حداکثری بر حماس، می‌توانند آن را به عقب‌نشینی وادارند، در حالی‌که به‌طور هم‌زمان نتانیاهو با تأخیر در اجرای تعهدات بشردوستانه، در واقع مانع تحقق آتش‌بس شده است.
نویسنده نیویارک‌تایمز در ادامه تحلیل خود می‌نویسد: «در این روند، ترامپ قربانی یک بازی سیاسی شد که هدف آن نه توقف جنگ و نه آزادی گروگان‌ها، بلکه حفظ انسجام ائتلاف جناح راست اسرائیل بود.» او با یادآوری جمله مشهور «باید به کودکان غذا داد» از سوی ترامپ، استدلال می‌کند که حتی رئیس‌جمهور سابق آمریکا نیز از شدت بحران انسانی در غزه بهت‌زده شده بود. فریدمن هشدار می‌دهد که این الگوی تصمیم‌گیری یعنی ترجیح بقای سیاسی بر تعهدات اخلاقی و انسانی نه تنها موجب شکست طرح آتش‌بس شد، بلکه به تداوم بحران و ناامیدی کامل نسبت به راه‌حل دوکشوری انجامیده است.
در پایان این مقاله، فریدمن نتیجه می‌گیرد که هم در تل‌آویو و هم در غزه، رهبرانی بر سر کارند که بقای ایدئولوژیک و سیاسی‌شان را بر رفاه مردمانشان مقدم می‌دانند؛ وضعیتی که در نهایت پیامدهای خطرناکی برای کل منطقه خواهد داشت.