خبرگزاری راسک: دفتر معاونت اقتصادی طالبان اعلام کرده که یک کارخانه پروسس کشمش به ارزش هشت میلیون دالرامریکایی در شهرستان استالف کابل رسماً آغاز به فعالیت کرده است. بهگفته دفتر مطبوعاتی ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی طالبان، این کارخانه ظرفیت پروسس ۱۰ هزار تُن کشمش در سال را دارد و محصولات آن به کشورهای مختلف از جمله هند، روسیه، عربستان، کانادا، بریتانیا و ایالات متحده صادر خواهد شد.
ملا برادر در مراسم افتتاح این کارخانه ادعا کرده که تأسیس چنین مراکزی «صدها شغل» ایجاد کرده و با بهبود بستهبندی و استانداردسازی، صادرات افغانستان را تقویت خواهد کرد.
اما در حالیکه طالبان با برگزاری چنین مراسمهایی تلاش دارند تصویری امیدوارکننده از اقتصاد افغانستان ترسیم کند، فعالان بخش خصوصی و منابع اقتصادی در داخل کشور با ابراز نومیدی نسبت به وضعیت فلج شده سکتور اقتصادی میگویند اقتصاد در حال سقوط و صنعت در حال ایستادن است.
برخلاف این نمایشهای تبلیغاتی، سکتور خصوصی افغانستان در یک بحران عمیق فرو رفته است. دهها کارخانه کوچک و متوسط در سالهای اخیر تعطیل شدهاند یا با ظرفیت بسیار پایین فعالیت میکنند. افزایش بیرویه قیمت مواد سوختی، نبود دسترسی به برق پایدار و کاهش قدرت خرید مردم از عوامل اصلی رکود صنعت در کشور است.
طبق آمارهای موجود، بیش از ۹۸ درصد انرژی برق مورد نیاز افغانستان از کشورهای همسایه وارد میشود. در کابل پایتخت، مردم درطول شبانه روز کمتر از شش ساعت دارند و صاحبان کارخانهها ناگزیرند از جنراتورهای گرانقیمت دیزلی استفاده کنند. همزمان، قیمت تیل و گاز نیز بهشدت بالا رفته و هزینه تولید را چند برابر کرده است.
کارخانهداران و سرمایهگذاران میگویند؛ طالبان بیشتر از ساختن، فقط مراسم افتتاح برگزار میکند، اکثر این کارخانهها یا دوام نمیآورند یا پس از چند ماه تعطیل میشوند. «برق نیست، بازار نیست، سرمایهگذار فرار کرده، آنچه است فقط تبلیغ طالبان است.»
طالبان در سالهای اخیر تلاش کردهاند از افتتاح پروژههای زیرساختی یا مراکز تولیدی برای مشروعیتبخشی به حاکمیتشان استفاده ابزاری کند، اما این اقدامات بیش از آنکه راهحلی برای مشکلات اقتصادی باشد، خاک زدن به چشم مردم افغانستان و فریب دادن جهانیان است.
در نبود شفافیت، نظارت بینالمللی و مشارکت نهادهای مستقل، بسیاری از پروژهها در حد یک مراسم افتتاح باقی مانده و هرگز به مرحله بهرهبرداری پایدار نمیرسند. همچنانکه وضعیت معیشتی مردم به شکل بیسابقهای وخیم شده و نرخ بیکاری، فقر و مهاجرت نیز افزایش هولناک را نشان میدهد.
