خبرگزاری راسک: منابع محلی در مرز افغانستان و ایران میگویند شماری از جنگجویان طالبان در روزهای اخیر، با حضور در میان خانوادههای مهاجران اخراجشده از ایران، بهگونهای آشکار به جستوجوی همسر برای خود پرداختهاند.
به گفته این منابع، جنگجویان طالبان که عمدتاً از استانهای جنوبشرق کشور به مرز اعزام شدهاند، در جریان مأموریتهای امنیتی و بررسی مهاجران در بندر اسلامقلعه، به خیمههای خانوادههای بازگشتکننده مراجعه کرده و از برخی سرپرستان خانواده درخواست ازدواج با دخترانشان را مطرح کردهاند.
سه تن از مهاجران در گفتوگو با خبرگزاری راسک گفتهاند: «افراد طالبان در ظاهر به بهانه تأمین امنیت و نظارت به خیمهها سر میزنند، اما پس از مشاهده دختران جوان، سر صحبت را باز کرده و با صراحت درباره داشتن دختر مجرد و آمادگی برای نکاح سوال میکنند.»
بهگفته این مهاجران، چنین رفتاری فضای ترس و اضطراب را در میان خانوادهها، بهویژه دختران جوان، ایجاد کرده است. بسیاری از این دختران که در ایران یا پاکستان بزرگ شدهاند، با طرز زندگی و باورهای طالبان بیگانهاند و از ازدواج با جنگجویان این گروه به شدت هراس دارند.
در برخی موارد، خانوادهها برای حفظ امنیت دخترانشان، ناچار شدهاند آنها را پنهان کنند یا چهرهشان را بپوشانند تا از دید نیروهای طالبان دور بمانند. شماری از بازگشتکنندگان این اقدام را نوعی سوءاستفاده از قدرت نظامی و تحمیل فشار اجتماعی ارزیابی کردهاند.
پیش از این نیز گزارشهایی از برخورد خشن طالبان با مهاجران بازگشتی منتشر شده بود. روز گذشته، دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان –یوناما، در گزارشی اعلام کرد که شماری از نظامیان پیشین، فعالان مدنی، خبرنگاران و زنان پس از بازگشت از کشورهای همسایه، از سوی طالبان مورد آزار، شکنجه و بازداشت خودسرانه قرار گرفتهاند.
پدیده ازدواج اجباری و چندباره در میان فرماندهان و جنگجویان طالبان پس از تسلط مجدد این گروه بر افغانستان بهطور چشمگیری افزایش یافته است. بسیاری از این ازدواجها با دختران نوجوان یا حتی خردسال و بدون رضایت خانوادهها صورت گرفته و تحت تهدید یا فشار مستقیم انجام شدهاند.
در تازهترین مورد، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان، حدود دو هفته پیش برای چهارمین بار ازدواج کرده است. به گفته منابع محلی، همسر جدید او دختری کمسنوسال از شهرستان شاجوی استان زابل است که این ازدواج نیز بدون رضایت کامل خانواده دختر و تحت فشار صورت گرفته است.
در گذشته نیز گزارشهایی از ازدواجهای اجباری فرماندهان طالبان با دختران معلم، بیوههای نظامیان دولت پیشین یا دختران خانوادههای آسیبپذیر منتشر شده بود. این روند که گاه با عنوان «نکاح بهزور» یا «نکاح شرعی اجباری» یاد میشود، یکی از نگرانکنندهترین تهدیدها علیه حقوق زنان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان دانسته میشود.
فعالان حقوق زن و نهادهای بینالمللی بارها خواستار رعایت اصل رضایت در ازدواج بر مبنای شریعت اسلامی و معیارهای جهانی حقوق بشر شدهاند، اما تاکنون رهبری طالبان هیچ اقدام عملی یا محدودکنندهای در برابر این نوع ازدواجها اتخاذ نکرده است.
