خبرگزاری راسک: در حالیکه وضعیت افغانستان پس از نزدیک به چهار سال که طالبان قدرت را به دست گرفته، همچنان بحرانی و بیثبات است، تیم برچت، نماینده جمهوریخواه مجلس نمایندگان ایالات متحده، در گفتوگو با شبکه «سیانان» خواستار آن شده که شهروندان افغانستان خود علیه طالبان دست به کار شوند و حکومتی را که سزاوار آناند، ایجاد کنند.
این اظهارات که در متن گفتوگوی گسترده درباره پیامدهای توقف کمکهای امریکا به افغانستان بیان شده است، بازتابی از تغییر نگرش بخشی از ساختار سیاسی امریکا نسبت به نوع حمایت از افغانستان است. برچت با انتقاد از ادامه تخصیص کمکهای مالی به افغانستان گفته است: «ما خود در امریکا مردمی گرسنه داریم. امریکا بانک جهانی نیست. چرا باید پول قرض کنیم و به جایی بفرستیم که هیچ کنترلی روی آن نداریم؟»
در پس این اظهارات، پیامی آشکار نهفته است و آن اینکه دوره مداخلهگری مستقیم و حمایت مالی بیقید و شرط امریکا به پایان رسیده و اکنون نوبت خود مردم افغانستان است که بار تحولات سیاسی را بر دوش بکشند.
تیم برچت پیش از این نیز یکی از چهرههای فعال در جلوگیری از دسترسی طالبان به منابع مالی بینالمللی بوده است. او در ماههای گذشته پیشنویس قانونی را به مجلس نمایندگان ارائه کرد که اختصاص بودجه به افغانستان را مشروط به تضمین عدم استفاده طالبان از آن میکند. این پیشنویس در مجلس نمایندگان تصویب شده و اکنون در انتظار بررسی مجلس سناست.
این در حالیست که بسیاری از نهادهای بینالمللی از جمله سازمانهای امدادی و حقوق بشری، نسبت به قطع کامل کمکها به افغانستان هشدار دادهاند؛ زیرا میلیونها تن از مردم این کشور، به ویژه زنان، کودکان و سالمندان، در معرض بحرانهای انسانی عمیق قرار دارند.
با این حال، برچت تأکید کرده که «نجات افغانستان از درون آن آغاز میشود نه از خارج» این رویکرد، بازتابی از تفکریست که بر خوداتکایی، مسوولیتپذیری داخلی و پایان مداخلههای پرهزینه خارجی تأکید دارد؛ رویکردی که ممکن است فصل جدیدی را در تعاملات جهان با افغانستان رقم بزند.
در چنین شرایطی، افغانستان بار دیگر در نقطهای حساس ایستاده است؛ جایی میان خواست تغییر از درون و بیاعتمادی جهانی به ساختار حاکم. اکنون پرسش اصلی این است که آیا مردم افغانستان، آنگونه که برچت میگوید، آماده برخاستناند؟ یا همچنان چشمانتظار کمکهاییاند که دیگر ممکن است هرگز نرسند؟
اما این اظهارات در حالی مطرح میشود که مخالفان سیاسی طالبان که عمدتأ چهرههای جهادی و مقامهای حکومت پیشین هستند، در یک برنامهگی کامل و عدم هماهنگی در کشورهای مختلف به سر میبرند. در نزدیک به چهارسال گذشته جبهههای نظامی که علیه طالبان ایجاد شده اند، تحرکات شان بسیار پراکنده و غیرموثر توصیف میشود. اما اینطرف طالبان با گذشت هر روز هم از نظر سیاسی و هم از نظر نظامی پایههای قدرت خود را در افغانستان مستحکمتر کرده و با شماری از کشورهای جهان بهشمول آلمان بزرگترین قدرت اروپا وارد تعامل شده اند.
