خبرگزاری راسک: نورالدین ترابی، مقام منصوبشده از سوی طالبان در اداره آمادگی مبارزه با حوادث، در سخنانی تازه جامعه جهانی را بهدلیل مشروط کردن بهرسمیتشناسی رژیم این گروه به حقوق زنان و تشکیل دولت فراگیر مورد انتقاد قرار داد. این در حالیست که طالبان تاکنون نتوانستهاند کوچکترین تعهدات حقوق بشری یا الزامات سیاسی بینالمللی را در عمل نشان دهند. ترابی در مصاحبهای با یکی از شبکه تلویزیون های خصوصی، مدعی شد که موضوعات مهمی چون آموزش دختران، حق کار زنان و ساختار فراگیر حکومت، در مذاکرات دوحه مطرح نبوده است. او در ادعایی تأملبرانگیز گفت که طالبان، برخلاف واقعیتهای میدانی، کابینهای با ترکیب قومی تشکیل دادهاند که از نظر آنان «فراگیر» محسوب میشود. این در حالیست که تمامی نهادهای مستقل و گزارشهای معتبر جهانی، کابینه طالبان را متشکل از چهرههای صرفاً یک گروه و قوم خاص (پشتون) با وفاداری ایدئولوژیک میدانند که فاقد هرگونه تنوع واقعی یا نمایندگی سیاسی از اقوام و جریانهای افغانستانی هستند.
ترابی افزود: «آنها موضوع آموزش زنان را بعدها مطرح کردند؛ اگر این مسئله مهم بود، چرا همان زمان ما را بهرسمیت نشناختند؟» این پرسش درحالی مطرح میشود که محرومسازی نظاممند زنان و دختران از ابتداییترین حقوق انسانی، نهتنها پس از مذاکرات، بلکه بهمحض تصرف قدرت توسط طالبان آغاز شد. جامعه جهانی نیز دقیقاً بهدلیل همین عقبگرد فاجعهبار در زمینه حقوق بشر و حذف کامل زنان از عرصه عمومی، از بهرسمیت شناختن این گروه خودداری کرده است. ترابی در ادامه ادعا کرد که ساختار سیاسی گروهش از اقوام مختلف از جمله تاجیکها، اوزبیکها و بلوچها نمایندگی دارد و مقایسهای نادرست میان نظامهای دموکراتیک انتخاباتی و ساختار انتصابی طالبان انجام داد. این در حالیست که نهتنها هیچگونه انتخابات یا روند مشروع سیاسی در حکومت طالبان وجود ندارد، بلکه اقوام و مذاهب دیگر یا حذف شدهاند یا تنها برای فریب افکار عمومی در مناصب تشریفاتی گماشته شدهاند.
او همچنین با بیان اینکه موضوعات مهمی چون حقوق زنان، مبارزه با تروریسم و قاچاق مواد مخدر امور داخلی کشور است، خواستار توقف «مداخله» جامعه جهانی شد. این در حالیست که گروه طالبان در طی دو سال گذشته نشان دادهاند نهتنها در مهار بحرانهای داخلی ناکام بودهاند، بلکه افغانستان را به یکی از خطرناکترین کانونهای سرکوب حقوق بشر، رشد افراطگرایی و تجارت مواد مخدر بدل کردهاند؛ موضوعاتی که مستقیماً امنیت منطقه و جهان را تهدید میکند. ترابی مدعی شد که طالبان به گفتوگو با غرب برای کسب بهرسمیتشناسی ادامه میدهند، اما در عین حال تأکید کرد که «راهحل» به باور آنان، آغاز تعامل بیقید و شرط است؛ موضعی که عملاً به معنای نادیدهگرفتن اصول اولیه روابط بینالمللی و استانداردهای حقوق بشری است.
در بخشی از مصاحبه، ترابی به توافقنامه دوحه نیز اشاره کرد و مدعی شد که در این توافق هیچگونه معاملهای بر سر ارزشهای ملی و اسلامی صورت نگرفته و تنها موضوع حذف نام طالبان از فهرست سیاه سازمان ملل عملی نشده است. در حالیکه ایالات متحده آمریکا بارها اعلام کرده است که طالبان به تعهدات خود از جمله جلوگیری از تبدیل افغانستان به پناهگاه تروریسم و آغاز گفتوگوهای بینالافغانی پایبند نبودهاند. با وجود اصرار طالبان بر نبود «مفاد محرمانه» در توافقنامه دوحه، ناظران بینالمللی میگویند که اجرای نابرابر این توافق، طالبان را از مسئولیتپذیری در برابر مردم افغانستان و جامعه جهانی معاف کرده و آنان تاکنون تنها از بخشهایی از توافق نظیر خروج نیروهای آمریکایی بهرهبرداری کردهاند، بیآنکه به کوچکترین وعده سیاسی یا حقوقی خود عمل کنند.
پیشتر، سخنگوی طالبان نیز اعلام کرده بود که توافق دوحه دیگر مبنای عمل این گروه نیست؛ بیانیهای که نشانه دیگری از مواضع متناقض و بیثبات طالبان در تعامل با جهان به شمار میرود.
