خبرگزاری راسک: همزمان با اخراج گسترده مهاجران افغانستانی، هزاران کودک پشت درهای بستهی مدارس ایران ماندهاند.
با پایان مهلت ثبتنام رسمی در مکاتب/مدارس ایران برای سال آموزشی جدید، هزاران کودک مهاجر افغانستانی نتوانستند وارد صنفهای درس شوند. این در حالی است که بسیاری از آنها در سالهای گذشته در مدارس دولتی ایران مشغول آموزش بودند و خانوادههایشان نیز دارای ویزا یا مدارک اقامت موقت بودهاند.
بر اساس تقویم رسمی وزارت آموزش و پرورش ایران، ثبتنام برای سال جدید تحصیلی از ۱۵ تا ۲۵ سرطان انجام میشود. اما امسال در بسیاری از شهرها، مدیران مدارس با اشاره به «دستور مقامهای بالا» از ثبتنام کودکان مهاجر افغانستانی خودداری کردهاند. این مسئله، موجی از نگرانی، اندوه و ناامیدی را در میان خانوادههای مهاجر در فضای مجازی ایجاد کرده است.
یکی از کاربران افغانستانی در شبکه اجتماعی فیسبوک نوشته است: «پسرم سه سال در یکی از مکتبهای دولتی تهران درس خواند. امسال مدیر مدرسه گفت، نمیتواند او را ثبتنام کند چون از اداره بالا دستور آمده که افغانستانیها نباید شامل مکتب شوند. نمیدانم چه جوابی به بچهام بدهم که هر روز با کیف و کتاب دم دروازه مکتب مینشیند.»
کاربری دیگر از مشهد نوشته: «ما اقامت داریم، سال گذشته بچهام سوم ابتدایی را تمام کرد. حالا مدیر مکتب شان میگوید ثبتنام نمیکنیم، چون به ما دستور داده اند، مامور هستیم و معذور؛ مگر بچهی من چه گناهی کرده؟ چرا باید از آموزش محروم بماند؟»
یکی از مادران مهاجر در اینستاگرام چنین روایت کرده: «رفتیم مکتب با بچههایم، دنیای از خوشی در طول راه تا رسیدن به مکتب در چشمان شان موج میزد، اما با چشمهای اشکبار با بچهها دوباره به خانه برگشتیم. مدیر مدرسه گفت فعلاً نمیتوانیم بچهها را ثبتنام کنیم، تا ببینیم دولت چه میگوید. دخترم که صنف سوم را تمام کرده و باید شامل صنف چهارم شود، از دیشب تا حالا نان نخورده از بس که گریه کرد، چشمانش سرخ شد و سردرد شد و در نهایت خوابش برد.»
در کنار بحران اشتغال، افزایش فشارهای امنیتی، و اخراجهای دستهجمعی، حالا محرومیت از آموزش، آینده کودکان مهاجر را با تهدیدی جدی روبهرو کرده است. بسیاری از خانوادهها میگویند که با وجود تمام مشکلات، تحصیل فرزندانشان تنها انگیزهشان برای ماندن در ایران بوده، اما حالا همان امید اندک هم در حال خاموش شدن است.
فعالان حقوق بشر و نهادهای حامی مهاجران هشدار دادهاند که محرومسازی سیستماتیک کودکان مهاجر از آموزش، خلاف اصول حقوق بشری و تعهدات بینالمللی ایران است. طبق کنوانسیون حقوق کودک، آموزش ابتدایی باید برای همه کودکان، بدون تبعیض، رایگان و قابل دسترس باشد.
اما در عمل، سیاستهای سختگیرانه اخیر در ایران، این اصل بنیادین را نیز تحت تأثیر قرار داده است. در حالی که کودکان ایرانی با بستههای کتاب و لبخند به استقبال سال تحصیلی جدید میروند، کودکان مهاجر، ساکت و غمگین، پشت درهای بسته، آیندهشان را در ابهام نظاره میکنند.
درهای بسته، کتابهای نارسیده؛ محرومیت دوباره کودکان مهاجر از مکتب در ایران


