انتقام در سایه: جان باختن صدها سرباز پس از افشای فهرست همکاران بریتانیا

خبر گزاری راسک: پس از آن‌که در اوایل سال ۲۰۲۲ فهرستی حساس حاوی نام هزاران همکار افغانستانی نیروهای بریتانیایی به بیرون درز کرد، موجی خاموش اما خونین در افغانستان به راه افتاد. اکنون، تحقیقات روزنامه دیلی‌تلگراف از واقعیتی تلخ پرده برداشته است؛ «طالبان طی این مدت بیش از ۲۰۰ سرباز و پولیس پیشین را شناسایی و اعدام کرده‌اند.»
گرچه دولت بریتانیا هیچ‌گاه به طور رسمی تأیید نکرده که قربانیان در فهرست افشا‌شده بوده‌اند، اما شواهد و شهادت‌ها چیز دیگری می‌گویند. مقامات طالبان که با این روزنامه گفت‌وگو کرده‌اند، اعلام کرده‌اند که به نسخه‌ای از فهرست دست یافته‌اند و تیم ویژه‌ای به‌نام «یرموک ۶۰» مأمور شکار این افراد شده است. این واحد، شاخه‌ای از نیروهای ویژه طالبان است که به تعقیب هدفمند نظامیان پیشین می‌پردازد.
در گزارش دیلی‌تلگراف، جزئیاتی تکان‌دهنده آمده است: «تور جان، فرمانده پیشین پولیس در هلمند، تابستان گذشته پس از نماز از مسجد بیرون آمد و دیگر هرگز زنده به خانه بازنگشت. چند هفته بعد، در خوست، گلوله‌های طالبان افسر دیگری را به زمین انداختند. برخی دیگر، مانند مزمل نجرابی در کاپیسا و حیات‌الله نظامی در تخار، قربانی ترورهای شبانه و ناپدیدسازی شدند.»
طالبان هرچند در ابتدا وعده «عفو عمومی» داده بودند، اما اکنون مقامات‌شان با صراحت می‌گویند که «جاسوسان بریتانیایی» مشمول این عفو نمی‌شوند؛ کنایه‌ای به کسانی که با نیروهای خارجی همکاری کرده‌اند.
در حالی‌که دولت بریتانیا تلاش دارد این افشاگری را به «اشتباه سهوی یک کارمند وزارت دفاع» نسبت دهد، پیامدهای آن به هیچ‌وجه سهوی نیست. ده‌ها خانواده افغانستانی در غم عزیزان‌شان نشسته‌اند؛ کسانی که به وعده‌های حمایت غرب دل بسته بودند، اما اکنون حتی نام‌شان هم سند مرگ‌شان شده است.
در واکنش به این بحران، لندن نزدیک به ۷ میلیارد پوند برای انتقال هزاران افغانستانی به بریتانیا اختصاص داده، اما بسیاری از آنان هنوز در خاک افغانستان زیر سایه تهدید زندگی می‌کنند.
پیش از این، نیویورک تایمز و دیده‌بان حقوق بشر نیز زنگ هشدار را به صدا درآورده بودند: قتل‌های هدفمند، بازداشت‌های بی‌محاکمه، شکنجه و ناپدید شدن صدها نظامی سابق – واقعیت‌هایی که طالبان آن‌ها را یا انکار می‌کند یا به گردن «نیروهای سرکش» خود می‌اندازد.
اما شواهد روشن است: طالبان نه تنها گذشته را نبخشیده‌اند، بلکه آن را با وسواس پی‌گیری می‌کنند. آن هم با کمک سندی که هرگز نباید فاش می‌شد.