وزیرخارجه روسیه: ثبات افغانستان بدون مشارکت اقوام ناممکن است

خبرگزاری راسک: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، در پایان نشست وزیران خارجه سازمان همکاری شانگهای در چین، بار دیگر بر ضرورت تشکیل حکومتی فراگیر در افغانستان تأکید کرده و خواستار مشارکت همه اقوام و جریان‌های سیاسی در ساختار قدرت شده است. او گفته که رسیدن به وفاق ملی، برای ثبات و توسعه افغانستان حیاتی است.
لاوروف در این نشست خبری خود ادعا کرده است که تقریباً تمام کشورهای عضو این سازمان، روابط دوجانبه‌شان را با طالبان تقویت کرده‌اند، اما این به معنای چشم‌پوشی از مطالبات اساسی چون شمولیت قومی، مبارزه با تروریسم و قاچاق مواد مخدر نیست. به گفته او، ایجاد افغانستانی مستقل، صلح‌آمیز و بی‌طرف همچنان هدف مشترک منطقه‌ای است.
گروه طالبان طی چهار سال گذشته، به‌شدت درون‌گرا و تک‌قوم‌محور عمل کرده است. ساختار سیاسی کنونی تقریباً به‌طور کامل در اختیار اعضای طالبان، عمدتاً از قوم پشتون، قرار دارد. اقوام دیگر افغانستان، از جمله تاجیک‌ها، هزاره‌ها، اوزبیک‌ها و ترکمن‌ها و و و در سطح تصمیم‌گیری هیچ جایگاهی ندارند.
در کنار حذف نیروهای سیاسی و مدنی، طالبان اکثر مقام‌های پیشین دولتی را کنار زده یا تبعید کرده‌اند و بسیاری از رهبران جهادی و چهره‌های سرشناس سیاسی را متهم به همکاری با غرب کرده‌اند. با وجود انتقادهای گسترده داخلی و بین‌المللی، این گروه مدعی است که حاکمیتش «فراگیر» است.
روسیه، در کنار دیگر کشورهای منطقه، بارها از طالبان خواسته تا گام‌هایی واقعی برای مشارکت اقوام و گروه‌های سیاسی بردارد. با این حال، تا امروز نشانه‌ای مبنی بر تغییر در رویکرد انحصاری طالبان دیده نمی‌شود. رویکردی که به باور تحلیل‌گران، خطر بی‌ثباتی و افزایش نارضایتی داخلی را افزایش می‌دهد.
لاوروف در پایان تأکید کرد که مسیر بازسازی و توسعه افغانستان بدون شمول همه اقوام ممکن نیست و هرگونه ثبات پایدار، نیازمند مشارکت واقعی و برابر همه گروه‌های اجتماعی و سیاسی است.
هرچند روسیه تنها دولتی در سطح جهان است که اخیراً گام رسمی در جهت به‌رسمیت شناختن گروه طالبان به عنوان دولت رسمی افغانستان برداشته، اما این به‌معنای چشم‌پوشی از کاستی‌های عمیق ساختار قدرت در افغانستان نیست. مسکو به‌خوبی می‌داند که دوام ثبات در این کشور بدون مشارکت واقعی اقوام و جریان‌های سیاسی ممکن نیست. تأکید لاوروف بر «اشتراک قومی و سیاسی» در حکومت، نشان‌دهنده آن است که حتی متحدان مصلحت‌محور طالبان نیز نمی‌توانند ساختار انحصاری و تک‌قومیتی فعلی را نادیده بگیرند. در واقع، به‌رسمیت شناختن، به معنای تأیید همه‌چیز نیست و روسیه تلاش دارد تا این مشکلات را هم به افکار عمومی در منطقه و هم به طالبان بفهماند.