خبرگزاری راسک: در ماههای اخیر، آمار خودکشی در افغانستان، بهویژه در میان زنان، جوانان و مردانی که با بحرانهای شدید اقتصادی و روانی دستوپنجه نرم میکنند، بهطرز نگرانکنندهای افزایش یافته است. گزارشهای میدانی از ولایتهایی مانند خوست، کندهار، کابل، ننگرهار و غزنی از افزایش موارد خودکشی حکایت دارند؛ هرچند بسیاری از این موارد بهدلایل فرهنگی و فشارهای اجتماعی از دید عموم پنهان میمانند.
زنان بهویژه در معرض آسیبهای بیشتری قرار دارند. فقر، خشونتهای خانوادگی، ازدواجهای اجباری و محدودیتهای گسترده طالبان بر آموزش و کار، آنان را در شرایطی بحرانی قرار داده و در مواردی، خودکشی را تنها راه رهایی از بنبست زندگی میدانند.
روانشناسان تأکید میکنند که افکار مربوط به خودکشی معمولاً واکنشی موقتی به فشارهای طاقتفرسا هستند و با دریافت کمک حرفهای، حمایت اجتماعی و راهکارهای مناسب، قابل مدیریتاند.
فعالان حقوق بشر نیز هشدار میدهند که حکومت طالبان با سیاستهای زنستیزانه، زنان را به حاشیه رانده و آنان را از حقوق بنیادی چون تحصیل، اشتغال و مشارکت اجتماعی محروم کرده است.
با وجود آنکه طالبان از زمان بازگشت به قدرت در ماه آگست ۲۰۲۱، بسیاری از حقوق و آزادیهای شهروندان، بهویژه زنان، را محدود کردهاند، تاکنون هیچ آمار شفاف و رسمی از سوی وزارت داخله این گروه درباره موارد خودکشی ارائه نشده است.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان، افزایش خودکشی در میان زنان را نشانهای از بحران عمیق روانی و اجتماعی در کشور دانسته است. طبق آمارهای سازمان ملل، حتی پیش از سلطه طالبان، نیمی از جمعیت افغانستان—بهویژه زنان—با مشکلات روانی مواجه بودند. اما اکنون، ترکیب جنگ، فقر، تبعیض و سرکوب ساختاری حقوق اساسی، چشمانداز سلامت روان در افغانستان را بهمراتب تیرهتر کرده است.
افزایش موارد خودکشی در سایه حاکمیت طالبان و بحران معیشتی


