مادران در روستاهای هرات؛ قربانیان خاموش کم‌توجهی صحی

خبرگزاری راسک: نبود مراکز خدمات صحی و کمبود پزشکان زن در روستاهای دورافتاده‌ی ولایت هرات، مادران باردار و نوزادان‌شان را در معرض خطر جدی قرار داده است. منابع محلی روز دوشنبه، ۱۶ سرطان، به خبرنگاران محلی گفتند که بسیاری از زنان در مناطق روستایی هرات، از ابتدایی‌ترین خدمات صحی مانند معاینات دوران بارداری، مراقبت‌های زایمان و رسیدگی‌های پس از تولد محروم‌اند. به گفته‌ی این منابع، شماری از زنان برای وضع حمل مجبور به طی راه‌های طولانی و پرهزینه تا مرکز شهر می‌شوند، سفری که در برخی موارد جان آنان را می‌گیرد یا نوزادشان را به خطر می‌اندازد.
راه‌های دشوار و نبود وسایل نقلیه‌ی مطمئن، در کنار هزینه‌های سنگین رفت‌وآمد، بسیاری از خانواده‌های نیازمند را از مراجعه به مراکز درمانی در شهر بازمی‌دارد. در همین حال، سازمان‌های بین‌المللی از جمله صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) بارها هشدار داده‌اند که سطح بلند مرگ‌ومیر مادران، نبود خدمات اولیه‌ی درمانی و کاهش شمار کارکنان صحی زن، از پیامدهای مستقیم قطع کمک‌های خارجی در افغانستان است. آگاهان امور صحی می‌گویند که پس از توقف کمک‌های مالی ایالات متحده، نزدیک به ۴۰۰ مرکز درمانی در سراسر کشور از فعالیت بازمانده‌اند، موضوعی که هزاران زن و کودک را از حق اساسی‌شان برای دسترسی به خدمات درمانی محروم ساخته است.
با آن‌که مشکل کمبود خدمات صحی در سراسر افغانستان دیده می‌شود، اما ولایت هرات، به‌ویژه در بخش‌های روستایی، شاهد وضعیت نگران‌کننده‌تری است؛ جایی که نبود پزشکان زن نه تنها سلامت زنان را تهدید می‌کند، بلکه باورهای فرهنگی نیز مانع مراجعه‌ی زنان به پزشکان مرد می‌شود. جامعه‌ی جهانی در برابر این بحران سکوت کرده و حکومت طالبان نیز در بهبود وضعیت هیچ اقدام موثری نکرده است. در سایه‌ی این بی‌توجهی‌ها، هر روز مادران بیشتری جان می‌بازند و نوزادانی هرگز فرصت زنده‌گی نمی‌یابند.