زنان افغانستانی: به رسمیت شناختن طالبان توسط روسیه، توهین به انسانیت است

خبرگزاری راسک: موجی از خشم و نگرانی‌ در واکنش به تصمیم جنجالی فدراسیون روسیه برای به‌رسمیت شناختن رژیم طالبان، فضای رسانه‌ای و سیاسی افغانستان را فرا گرفته است. این تصمیم که از سوی تحلیل‌گران، خبرنگاران، نظامیان پیشین و فعالان حقوق بشر به‌مثابه مشروعیت‌بخشی آشکار به یک «گروه تروریستی» تلقی می‌شود، با انتقادات شدید و هشدارهایی جدی نسبت به پیامدهای انسانی، امنیتی و سیاسی آن همراه شده است. آگاهان باور دارند که روسیه، کشوری که خود در زمره ناقضان جدی حقوق بشر در جهان به‌شمار می‌رود، با این اقدام نه‌تنها آپارتاید جنسیتی و سرکوب سازمان‌یافته مردم افغانستان را نادیده گرفته، بلکه عملاً به رژیمی مشروعیت داده است که هیچ پایگاه حقوقی، انتخاباتی یا مردمی ندارد.
در گفت‌وگو با روزنامه‌نگاران، آنچه بیشتر از همه دیده می‌شود، ترس و اندوه از آینده مبهم زنان، آزادی بیان و زندگی اجتماعی در سایه استبداد طالبان است. زهرا (نام مستعار)، خبرنگار ساکن کابل، در گفت‌وگویی می‌گوید: «وقتی خبر به‌رسمیت‌شناخته شدن طالبان توسط روسیه را خواندم، همان احساس تلخ سقوط کابل به‌دست طالبان در ذهنم زنده شد. این پیام را می‌فرستد که جهان حاضر است جنایت را نادیده بگیرد. اما باید بدانند که چنین مشروعیت‌سازی‌هایی برای طالبان فقط رسوایی به‌بار خواهد آورد، نه اعتبار.» او در ادامه هشدار می‌دهد: «ممکن است روزی برسد که زنان حتی حق بیرون رفتن از خانه را هم نداشته باشند. همین حالا هم ما خبرنگاران زن در فضایی مملو از تهدید، ترس و بی‌سرنوشتی کار می‌کنیم. به‌رسمیت‌شناسی طالبان یعنی گسترش تاریکی، نه نور.»
شاهین (نام مستعار)، یکی از باشندگان کابل، نیز می‌گوید: «چهار سال گذشت. اگر قرار بود تغییری بیاید، تا حالا باید می‌آمد. من قبلاً کار می‌کردم، اما طالبان ما را از زندگی انداختند. این تصمیم روسیه، ظلمی بزرگ در حق زنان و مردم افغانستان است. آیا روسیه واقعاً نمی‌داند طالبان چه کرده‌اند؟» زمری (نام مستعار)، نظامی پیشین، با اندوه می‌گوید: «من سال‌ها در لباس نظامی به این وطن خدمت کردم. امروز هیچ چیز ندارم: نه کار، نه نان، نه امید. جهانی که اکنون طالبان را مشروع می‌سازد، با خون ما چه می‌کند؟ آیا صدای ما دیگر برای دنیا ارزشی ندارد؟»
سپهر نگاه، روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر سیاسی، در تحلیلی روشن، اقدام کرملین را در ادامه سیاست‌های یکجانبه‌گرایانه‌اش دانسته و می‌افزاید: «روسیه اکنون خود در انزوای سیاسی جهانی است و تحت شدیدترین تحریم‌ها قرار دارد. شناسایی طالبان، نه از سر اصول، بلکه برای اهداف ژئوپلیتیکی و نمایشی است. اما باید بدانیم که مشروعیت بین‌المللی، مستلزم رعایت اصول حقوق بشر، برگزاری انتخابات آزاد و شکل‌گیری حکومت فراگیر است؛ چیزی که طالبان نه‌تنها رد کرده‌اند، بلکه علیه آن اقدام کرده‌اند.» آقای نگاه همچنین تأکید می‌کند: «رژیمی که از طریق خشونت، انفجار و ترور به قدرت رسیده و حتی پیمان‌های حقوق بشری بین‌المللی را به رسمیت نمی‌شناسد، صلاحیت امضای هیچ معاهده یا تعامل رسمی را ندارد. این به‌رسمیت‌شناسی، نه مشروعیت می‌آورد و نه اعتماد، بلکه تنها مشروعیت‌بخشی به جنایت و سرکوب است.»
روسیه روز پنج‌شنبه، ۱۲ سرطان، با پذیرش اعتبارنامه نماینده طالبان در مسکو، نخستین کشوری شد که به‌گونه رسمی رژیم سرپرست طالبان را به‌رسمیت می‌شناسد. با این تصمیم، پرچم افغانستان از فراز سفارت پایین کشیده و بیرق سفید طالبان بر افراشته شد؛ نمادی از انکار ملت و تحقیر یک تاریخ. تحلیل‌گران معتقدند این اقدام، در کنار استقبال چین از آن، نشانه‌ای از تحرکات نگران‌کننده در سطح بلوک‌های اقتدارگرای جهانی است. با این‌حال، آنان تأکید می‌کنند تا زمانی‌که سازمان ملل متحد و قدرت‌های غربی، طالبان را به‌رسمیت نشناسند، این حرکت‌ها بیشتر نمایشی و فاقد پشتوانه حقوقی خواهد بود.