تعرض طالبان به دو دختر جوان در غرب کابل

خبرگزاری راسک: منابع محلی در غرب کابل تأیید کرده‌اند که شامگاه دوشنبه، ۲۹ ثور، دو دختر جوان در منطقه‌ی شهرک دوازده امام، مربوط ناحیه هژدهم، در مسیر بازگشت به خانه هدف تعرض جنسی از سوی جنگجویان طالب قرار گرفته‌اند. به گفته‌ی شاهدان، طالبان مستقر در یک پاسگاه امنیتی قصد داشتند این دو دختر را با زور به داخل پاسگاه انتقال دهند، اما با دخالت و مقاومت مردم محل مواجه شدند و دختران موفق به فرار گردیدند. با وجود فرار دختران، برادر یکی از آنان که ذبیح نام دارد، از سوی طالبان دستگیر و پس از بازداشت، به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. منابع محلی گفته‌اند که وضعیت جسمی وی وخیم است و خانواده‌اش از سرنوشت او نگران‌اند.
این رویداد، نمونه‌ای دیگر از سلسله‌ی گسترده‌ی خشونت و سرکوب هدفمند علیه زنان و دختران افغانستانی از سوی طالبان است؛ گروهی که به‌رغم ادعاهای مکرر مبنی بر رعایت «شریعت اسلامی»، در عمل نظامی زن‌ستیز، واپس‌گرا و خشونت‌محور را تحمیل کرده‌اند. در ماه‌های اخیر، محدودیت‌ها بر آزادی رفت‌وآمد زنان در کابل به‌گونه‌ای چشمگیر افزایش یافته است. طالبان، به‌ویژه آن‌عده از اعضای به‌اصطلاح “امر به معروف”، به شکل سازمان‌یافته در سطح شهر گشت‌زنی کرده و زنان را به جرم «بی‌حجابی» یا «تنها بیرون رفتن از خانه» مورد بازداشت، تحقیر و حتی تهدید فیزیکی قرار می‌دهند. این گروه، با تحمیل اجباری برقع، تلاش دارد زنان را از فضای عمومی حذف و آنان را به سطوحی از بی‌حقوقی مطلق سوق دهد.
کارنامه‌ی طالبان در قبال زنان، مملو از اعمال سرکوب‌گرانه‌ای‌ست که مصداق روشن نقض حقوق بشر، کرامت انسانی و اصول پایه‌ی زندگی مدنی در هر جامعه‌ی معاصر محسوب می‌شود. پیش‌تر نیز، ده‌ها زن و دختر در افغانستان تنها به دلیل اعتراضات مسالمت‌آمیز، کار در نهادهای مدنی یا حتی پوشش متفاوت، بازداشت و زندانی شده‌اند و برخی هنوز در بازداشت‌گاه‌های این گروه، بدون حق دفاع قانونی، به سر می‌برند. نهادهای بین‌المللی بارها عملکرد طالبان در قبال زنان افغانستانی را به‌شدت محکوم کرده‌اند، اما پاسخ این گروه، تشدید سرکوب و بی‌اعتنایی مطلق به موازین جهانی بوده است. در همین حال، شهروندان کشور با نگرانی و خشم، چشم به جامعه‌ی جهانی دوخته‌اند و خواهان موضع‌گیری روشن، فشار مؤثر و پاسخ‌گویی طالبان در برابر جنایات آشکار علیه نیمی از جمعیت کشور هستند.
طالبان، با توسل به خشونت، ارعاب و تسلط بر بدن و زندگی زنان، تلاش دارند قدرت سیاسی‌شان را با تحقیر زنان تحکیم کنند؛ اما تاریخ ثابت کرده است که هیچ نظام سرکوب‌گر نمی‌تواند در برابر موج آگاهی، مقاومت مدنی و عدالت‌خواهی ایستادگی کند.