خبرگزاری راسک: در سایه خاموشی رسانهها و نبود نظارت بینالمللی، منابع محلی از استان تخار از یک بحران انسانی خبر میدهند که قربانیان خاموش آن، دختران نوجوان و جوان افغانستانیاند. گزارشهای تازه حاکی از آن است که جنگجویان گروه طالبان در این استان، دختران را به اجبار به عقد نکاح سوم و چهارم خود درمیآورند؛ روندی که با نقض آشکار اصول اسلامی، انسانی و حقوق بشری همراه است.
بر پایه شهادت منابع محلی، اعضای طالبان شبهنگام به خانههای مردم در تخار هجوم میبرند و دختران را در حضور شاهدانی که اغلب از میان نیروهای طالبان هم مرد و هم زن انتخاب میشوند، به عقد خود درمیآورند. در ازای این عقد، مبالغ اندکی در حد چند هزار روپیه ای کابلی به خانوادهها پرداخت میشود. در بسیاری موارد، خانوادهها تحت فشار و تهدید مجبور به پذیرش این ازدواجها میشوند.
پس از انجام نکاح، دختران به مکانهای نامعلومی در استانهای جنوبی یا مناطق دوردست منتقل میشوند. خانوادهها هیچ اطلاعی از سرنوشت دختران خود ندارند و این بیخبری، رعب و اضطراب شدیدی را در میان مردم دامن زده است.
در یک مورد تکاندهنده، منابع محلی در ولایت غور گزارش دادهاند که دختر جوانی در شهرستان تیوره، پس از تهدید به ازدواج اجباری با یکی از اعضای طالبان، خودسوزی کرده و به زندگی خود پایان داده است. این رویداد بازتابی از ناامیدی مطلق زنان در شرایط کنونی افغانستان است؛ جایی که گزینهای جز مرگ برای حفظ کرامت و اختیار خود نمییابند.
فعالان حقوق بشر این پدیده را نهفقط نقض شدید حقوق زنان، بلکه نمودی از فشارهای اقتصادی، روانی و اجتماعی گستردهای میدانند که مردم تحت سلطه طالبان تحمل میکنند. ازدواجهای اجباری، بهویژه بهعنوان نکاح سوم و چهارم، در تضاد کامل با فقه اسلامی مبتنی بر رضایت طرفین قرار دارد و نشان از سوءاستفاده نظاممند از قدرت توسط طالبان دارد.
در نبود نهادهای ناظر، هیچگونه پاسخگویی یا مستندسازی رسمی از این موارد صورت نمیگیرد. این مسئله نگرانی سازمانهای بینالمللی مدافع حقوق بشر را بیش از پیش افزایش داده است.
با ادامه این روند، سؤالات زیادی بیپاسخ ماندهاند: دخترانی که به عقد جنگجویان طالبان درمیآیند، به کجا برده میشوند؟ آیا امکان برگشت یا تماس با خانواده دارند؟ نقش رهبری طالبان در این روند چیست؟ و آیا جامعه جهانی در برابر چنین فجایعی مسئولیتی نمیپذیرد؟
نکاحهای اجباری، انتقال اجباری، و ناپدید شدن دختران افغانستانی تنها بخشی از زخمهای عمیق وارد شده بر پیکر جامعه افغانستان است. اگر جامعه جهانی همچنان در برابر این فجایع سکوت اختیار کند، موج نقض حقوق بشر نهتنها در افغانستان، بلکه در سراسر منطقه گستردهتر خواهد شد.
فشار طالبان بر پیروان اسماعیلیه؛ بیش از ۵۰ نفر وادار به تغییر مذهب شدهاند
گزارش تازه یوناما: افزایش نگرانکننده مجازاتهای بدنی توسط طالبان در سهماه نخست سال
فاجعه انسانی در سایه حاکمیت طالبان: خودسوزی یک دختر جوان در غور
طالبان و پروژه حذف چهره انسان از رسانهها؛ نیمی از افغانستان در سکوت تصویری
