خبرگزاری راسک: در تازهترین ابتکار سازمان ملل متحد برای افغانستان، نظرات کشورهای مختلف و حتی دیدگاه گروه طالبان درباره نحوه مبارزه با تروریزم گردآوری شده است. با این حال، کارشناسان مسائل امنیتی نسبت به کارایی این طرح ابراز تردید کردهاند.
به باور تحلیلگران نظامی، روابط ایدئولوژیک و حمایتی طالبان با گروههای تروریستی فعال در داخل افغانستان، مانعی جدی در مسیر تحقق این برنامه به شمار میرود. در واقع، برخی کشورهایی که پیشتر در روند مذاکرات دوحه نقش داشتهاند، اکنون نگران تهدیدهای ناشی از گروههای افراطی هستند که در سایه رژیم طالبان در افغانستان فعالاند.
با وجود آنکه شماری از اعضای ارشد طالبان هنوز در فهرست تحریمهای بینالمللی از سوی سازمان ملل، ایالات متحده و اتحادیه اروپا قرار دارند، برخی نهادها مانند وزارت خارجه آمریکا، این گروه را بهعنوان یک سازمان تروریستی تلقی میکنند. در این شرایط، استفاده از طالبان بهعنوان یک بازیگر در نبرد با تروریزم، موضوعی بحثبرانگیز است.
در طرح جدید سازمان ملل، جزئیات مشخصی از دیدگاه کشورهای مختلف در قبال تروریزم منتشر نشده، اما چندین گزارش معتبر این نهاد حکایت از آن دارد که افغانستان، تحت سلطه طالبان، به پناهگاهی برای گروههایی چون داعش، القاعده و تحریک طالبان پاکستان تبدیل شده است.
شورای امنیت در گزارش اخیر خود اعلام کرده که طالبان فضای امنی را برای فعالیت القاعده فراهم کردهاند. طبق این گزارش، اعضای القاعده از خانههای امن در محلاتی چون قلعه فتحالله و وزیر اکبرخان در کابل استفاده میکنند و در سراسر کشور نیز اردوگاههای آموزشی در اختیار دارند.
از سوی دیگر، کمیته نظارت بر تحریمهای شورای امنیت تأکید کرده که تحریک طالبان پاکستان نیز با پشتیبانی طالبان، عملیاتهایی را علیه پاکستان طراحی و اجرا میکند؛ این گروه پیوند نزدیکی نیز با القاعده دارد.
همزمان، اجلاسهای منطقهای و جهانی نیز گواه آن است که کشورهای مختلف، نگرانیهای خاص خود را از فعالیت گروههای تندرو در افغانستان دارند. چین نسبت به جنبش ترکستان شرقی، پاکستان درباره تیتیپی، و ازبیکستان نسبت به جنبش اسلامی ازبیکستان ابراز نگرانی کردهاند. در این میان، تهدید داعش شاخه خراسان، نگرانی مشترک بسیاری از کشورهاست.
برخی کشورها از احتمال همکاری با طالبان برای سرکوب داعش سخن گفتهاند، اما مردم افغانستان که همچنان در سایه تهدید این گروهها زندگی میکنند، خواهان پایان قطعی ناامنیها هستند.
با وجود انکار مکرر طالبان در خصوص حضور و فعالیت گروههای تروریستی در خاک افغانستان، مستندات بینالمللی تصویر دیگری را ارائه میدهند. اکنون باید دید که آیا نقشه راه جدید سازمان ملل میتواند گامی مؤثر در جهت ریشهکنی تروریزم در افغانستان بردارد یا نه.
ابهام در موفقیت طرح جدید سازمان ملل برای مقابله با تروریزم در افغانستان


