۸۵ درصد از کودکان کار در تهران افغانستانی هستند

خبرگزاری راسک: حسین کاغذلو، معاون سیاسی و اجتماعی شهرداری تهران، در گزارشی جدید اعلام کرده که حدود ۸۵ درصد از کودکان کار جمع‌آوری‌شده در پایتخت ایران، شهروندان افغانستان هستند. این مسئله نشان‌دهنده‌ی ابعاد وسیع‌تر مشکلات اجتماعی در پایتخت و مهاجرت‌های غیرقانونی است که به مشکلات عدیده‌ای همچون افزایش تعداد کودکان کار در خیابان‌ها و معابر تهران منجر شده است.
آقای کاغذلو روز پنجشنبه در نشست شورای اجتماعی شهر تهران گفت که این کودکان پیش از بازگشت به خانواده‌های‌شان، در مراکز تخصصی آموزش‌محور تحت آموزش‌های ویژه قرار می‌گیرند تا علاوه بر کاهش آسیب‌های اجتماعی، مهارت‌هایی را بیاموزند که بتوانند در آینده در جامعه به‌طور مؤثرتر ایفای نقش کنند. این مراکز همچنین با هدف ایجاد بستری امن برای این کودکان و جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی از آنان فعالیت می‌کنند.
در ادامه این نشست، معاون شهرداری تهران به دستگاه‌های دولتی مهلت یک‌ماهه داده است تا برنامه‌های اجرایی خود را برای مقابله با آسیب‌های اجتماعی به استانداری تهران ارائه دهند. این برنامه‌ها شامل اقدامات مختلفی نظیر بهبود شرایط زندگی کودکان، افزایش نظارت بر کارگران مهاجر، و ایجاد حمایت‌های اجتماعی برای زنان و کودکان آسیب‌دیده است.
همچنین در این نشست اعلام شد که در سال گذشته میلادی، حدود ۲۳۰۰ معتاد بی‌خانمان در تهران تحت پوشش خدمات حمایتی قرار گرفته‌اند و در حال حاضر گسترش این خدمات برای سال جاری در دستور کار قرار دارد. مسئولان حاضر در جلسه تأکید کردند که در اجرای قانون مبارزه با مواد مخدر، توجه ویژه‌ای به وضعیت زنان معتاد صورت گرفته است، چرا که این گروه به دلایل مختلف از جمله مشکلات اجتماعی و اقتصادی بیشتر در معرض آسیب قرار دارند.
شورای اجتماعی شهر تهران در این جلسه بر ضرورت مقابله فوری با چالش‌های مزمن اجتماعی تأکید کرده و خواستار نظارت ساختاریافته و سیستماتیک بر اجرای برنامه‌های مرتبط با آسیب‌های اجتماعی شد. به گفته کارشناسان، این نوع نظارت‌ها می‌تواند مانع از بروز مشکلات بیشتر در آینده و نیز کاهش اثرات منفی بر جامعه شود.
بر اساس گزارش‌های غیررسمی، بیش از ۱۰ میلیون مهاجر بدون مدرک اقامتی از افغانستان در ایران زندگی می‌کنند. این آمار همواره موضوعی بحث‌برانگیز در سیاست‌های مهاجرتی و اجتماعی ایران بوده و چالش‌های فراوانی برای دولت و نهادهای مختلف در مدیریت و ساماندهی وضعیت این مهاجران به‌وجود آورده است. این شرایط به‌ویژه برای کودکان مهاجر، مشکلاتی از قبیل کار کودک، بی‌خانمانی و تحصیل ناتمام را ایجاد کرده است که نیازمند تدابیر ویژه و هماهنگی میان نهادهای دولتی و سازمان‌های اجتماعی است.