شماری از کشورهای جهان خواستار تشکیل حکومت فراگیر در افغانستان شدند

خبرگزاری راسک: شماری از رهبران کشورهای جهان در سخن‌رانی‌های شان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بر ایجاد حکومت فراگیر در افغانستان تاکید کردند.
دو سال است که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد رهبری از افغانستان حضور ندارد و ام‌سال هیچ نماینده‌ای از آدرس افغانستان در آن شرکت نکرده‌است؛ اما افغانستان هنوز هم موضوع بحث و نگرانی‌ کشورهای اشتراک‌کننده است.
روز گذشته در آغاز هفتادوهشتمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دبیرکل این سازمان افغانستان را نمونه‌ای از بحران‌های جهان دانست.
انتونیو گوترش گفت: «۷۰ درصد از مردم افغانستان به‌گونه سرسام‌آور به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. حقوق بشر زنان و دختران در افغانستان به شکل نظام‌مند نادیده گرفته می‌شود.»
رجب طیب اردوغان، رییس جمهور ترکیه گفت: «تبدیل حکومت موقت به یک اداره‌ی فراگیر که در آن همه قشرهای جامعه به طور منصفانه نمایندگی داشته باشند، راه را برای افغانستان هموار خواهد کرد و در عرصه بین‌المللی با استقبال مثبت روبه‌رو خواهد شد.»
سید ابراهیم رییسی، رییس جمهور ایران نیز گفت: «ایران بر دولت فراگیر و ضرورت رعایت حقوق همه طایفه‌ها، قومیت‌ها و مذهب‌ها این کشور تاکید دارد. در عین حال اقدام عاجل بین‌المللی برای رسیدگی به بحران فوری پناه‌جویان خارج‌شده از این کشور به خصوص در ایران ضروری است.»
امیر قطر که رابطه‌ی نزدیک با گروه طالبان دارد، بر ضرورت رعایت حق آموزش و کار زنان در افغانستان تاکید کرد و تامین حقوق بشر و حقوق اقلیت‌ها و نیز ادامه‌ی کمک‌های بشری در افغانستان را مهم خواند.
تمیم بن حمد آل‌ثانی، امیر قطر گفت: «در رابطه با وضعیت افغانستان، ما به هماهنگی تلاش‌های بین‌المللی و تسهیل گفت‌وگو با سازمان ملل متحد و کشورهای مربوط ادامه می‌دهیم. علاوه بر دولت موقت افغانستان، برای اطمینان از پای‌بندی به توافق‌نامه‌ی دوحه، برای جلوگیری از تکرار اشتباه‌های گذشته و برای جلوگیری از تبدیل‌شدن افغانستان به یک بحران انسانی دشوار برای مدیریت یا تبدیل‌شدن به پناهگاه امن برای هراس‌افگنان تلاش می‌کنیم.»
شوکت میرضیایوف، رییس جمهور اوزبیکستان نیز در سخنان خود گفت: «تحولات افغانستان مستقیم بر امنیت بین‌المللی تاثیر می‌گذارد. این کشور با وضعیت جدیدی مواجه است و خواستار یک روی‌کرد منحصر به فرد برای حل مسله افغانستان هستیم. تنها گذاشتن دوباره افغانستان با مشکلات‌اش یک اشتباه بزرگ خواهد بود. نادیده‌گرفتن، انزوا و تحمیل تحریم‌ها تنها مشکلاتی که مردم عادی افغانستان با آن مواجه هستند، را تشدید می‌کند.»