خبرگزاری راسک: پیمان ابراهیم، توافقهایی برای عادیسازی روابط میان اسرائیل و شماری از کشورهای عربی است که از سال ۲۰۲۰ با میانجیگری دولت وقت ایالات متحده آمریکا شکل گرفت.
این توافقها از همان ابتدا با واکنشهای متفاوتی روبهرو شد. حامیان پیمان ابراهیم آن را گامی برای کاهش تنش، گسترش روابط دیپلماتیک و همکاری اقتصادی در منطقه دانستند؛ اما مخالفان، بهویژه گروههای فلسطینی و شماری از جریانهای سیاسی در جهان عرب و اسلام، این روند را به معنای نادیدهگرفتن مسئله فلسطین و حقوق فلسطینیان عنوان کردند.
منتقدان میگویند عادیسازی روابط با اسرائیل در شرایطی که سرزمینهای فلسطینی همچنان با اشغال، شهرکسازی و درگیریهای نظامی روبهرو است، نباید بدون دستیابی به راهحلی برای مسئله فلسطین انجام شود.
در مقابل، کشورهای عربی امضاکننده پیمان ابراهیم تأکید کردهاند که روابط دیپلماتیک با اسرائیل میتواند به ایجاد فرصتهای اقتصادی، امنیتی و سیاسی منجر شود و الزاماً به معنای کنارگذاشتن حمایت از تشکیل کشور مستقل فلسطین نیست.
با افزایش تنشها و ادامه درگیریهای اسرائیل و فلسطینیان، پیمان ابراهیم بار دیگر به موضوع بحث و انتقاد در جهان عرب تبدیل شده است. مخالفان این توافقها خواهان قرارگرفتن مسئله فلسطین و وضعیت بیتالمقدس در مرکز سیاست منطقهای کشورهای عربی هستند.
تصاویر و پیامهای تبلیغاتی مرتبط با روابط اسرائیل و کشورهای عربی در شهرهای مختلف نیز در شبکههای اجتماعی بازتاب یافته و واکنشهای موافق و مخالف را به دنبال داشته است.
