طالبان با نقض توافق ارومچی، تنش‌های مرزی با پاکستان را دوباره شعله‌ور کردند

خبرگزاری راسک: در تازه‌ترین تحول تنش‌زا در روابط منطقه‌ای، گروه طالبان افغانستانی بار دیگر با اقداماتی که از سوی ناظران به‌عنوان نقض آشکار تعهدات پیشین تعبیر می‌شود، در مرکز یک بحران مرزی با پاکستان قرار گرفته‌اند. بر اساس سرمقاله منتشرشده در روزنامه اکسپرس تریبون، نیروهای گروه طالبان اقدام به تیراندازی بدون تحریک قبلی در امتداد مرز با پاکستان کرده‌اند؛ اقدامی که به‌طور مستقیم توافق «ارومچی» با میانجی‌گری چین را که هدف آن توقف درگیری‌ها میان دو کشور بود نقض می‌کند. این رفتار، در چارچوبی گسترده‌تر، نشان‌دهنده الگوی تکرارشونده‌ای از بی‌اعتنایی طالبان به تعهدات دیپلماتیک و بی‌ثبات‌سازی عمدی محیط امنیتی منطقه ارزیابی می‌شود.
در واکنش به این تحولات، نیروهای امنیتی پاکستان عملیاتی تحت عنوان «غضب للحق» را اجرا کردند که طی آن چندین پاسگاه نظامی و مخفیگاه‌های مرتبط با گروه‌های مسلح در داخل خاک افغانستان هدف قرار گرفت. به‌گزارش این سرمقاله، حملات هوایی دقیق در مناطق چمن و استان لغمان منجر به انهدام یک انبار تسلیحاتی، مقر یک گردان مرزی (ABF) و تیپ ننگرهار شده است. همچنین یک پایگاه طالبان در نزدیکی بخش مهمند نیز هدف قرار گرفته است. این پاسخ نظامی، که از سوی منابع پاکستانی «محاسبه‌شده و مطابق با قوانین بین‌المللی» توصیف شده، در عین حال نشان‌دهنده افزایش خطر درگیری‌های فرامرزی است پیامدی که مستقیماً از سیاست‌های تنش‌زای طالبان ناشی می‌شود.
در ادامه این تحلیل، سرمقاله اکسپرس تریبون رویکرد طالبان را بخشی از یک راهبرد گسترده‌تر برای نگه‌داشتن منطقه در وضعیت بی‌ثبات توصیف می‌کند. به‌نوشته این روزنامه، حاکمیت طالبان که ساختاری بسته، غیرپاسخگو و فاقد مشروعیت دموکراتیک دارد در تعامل با شبکه‌های تروریستی فراملی قرار گرفته است. در این میان، به ادعای مطرح‌شده در متن، همکاری القاعده با طالبان و نیز گزارش‌های سازمان ملل درباره چنین ارتباطاتی، شواهدی از تداوم این هم‌پوشانی خطرناک به شمار می‌رود. این روند، از منظر تحلیل‌گران، نه‌تنها امنیت منطقه را تضعیف می‌کند، بلکه اقتصاد ژئوپلیتیک منطقه را مختل ساخته و با انتقال ناامنی به کشورهای همسایه، به‌ویژه پاکستان، پیامدهای اجتماعی و امنیتی گسترده‌ای ایجاد کرده است.
این سرمقاله همچنین تأکید می‌کند که پاکستان، در چارچوب حق دفاع از خود، ممکن است به عملیات «تعقیب داغ» علیه اهدافی در داخل افغانستان متوسل شود؛ عملیاتی که هدف آن، به‌ادعای نویسنده، نابودی زیرساخت‌های تروریستی و بازدارندگی در برابر هم‌سویی طالبان با گروه‌های مسلح غیرمسئول است. این در حالی است که منطقه هم‌زمان با بحران‌های بزرگ‌تری از جمله تنش‌های ناشی از درگیری آمریکا و اسرائیل با ایران روبرو است، و رفتارهای تنش‌آفرین طالبان، به‌عنوان یک عامل تشدیدکننده، می‌تواند ثبات شکننده منطقه را بیش از پیش تهدید کند.
در بخش پایانی، سرمقاله با نگاهی انتقادی به وضعیت داخلی افغانستان، طالبان را به بی‌توجهی به بحران‌های عمیق انسانی در کشور از جمله فقر، بیکاری و ناامنی متهم می‌کند. این رویکرد، که به‌زعم نویسنده نشان‌دهنده نوعی بی‌مسئولیتی ساختاری است، در کنار سیاست‌های تقابلی طالبان، تصویر حکمرانی‌ای را ترسیم می‌کند که نه‌تنها در تأمین رفاه شهروندان ناکام مانده، بلکه با دامن‌زدن به تنش‌های منطقه‌ای، چشم‌انداز صلح و توسعه را نیز تضعیف کرده است.