خبرگزاری راسک: به گزارش پایگاه خبری نیوز۱۸، نشریهای وابسته به گروه تحریک طالبان با انتشار مطالبی انتقادی، ژنرال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان را به پیگیری اهداف شخصی و سوءمدیریت در بحرانهای منطقهای متهم کرده است؛ ادعاهایی که در چارچوب رقابتهای مسلحانه و روایتسازیهای این گروه مطرح میشود و خود بازتابی از نقش بیثباتکننده چنین شبکههایی در منطقه است.
در شماره یازدهم مجله «مجله طالبان»، این گروه مدعی شده است که منیر پس از ارتقا به درجه فیلد مارشالی، برای تقویت جایگاه خود به تشدید تنش نظامی با طالبان روی آورده است. در این روایت، او بهعنوان رهبری «سرسخت» و «خودمحور» توصیف شده که حتی به بهای بیثباتی منطقهای در پی تحکیم قدرت است ادعایی که از سوی گروهی مطرح میشود که خود بهدلیل فعالیتهای مسلحانه، یکی از عوامل اصلی ناامنی در پاکستان و افغانستان محسوب میشود.
بر اساس این گزارش، روابط پاکستان و طالبان که زمانی مبتنی بر همکاری تلقی میشد، اکنون به تقابل خشونتآمیز تبدیل شده است. اسلامآباد، طالبان را به پناه دادن به گروههای مسلح متهم میکند؛ اتهامی که گروه طالبان رد کرده است، هرچند تداوم فعالیت شبکههای افراطی در قلمرو افغانستان، این ادعاها را در سطح بینالمللی همچنان محل بحث نگه داشته است.
تنشها در اواخر فبروری بهطور چشمگیری افزایش یافت؛ زمانی که حملات هوایی پاکستان با واکنش زمینی نیروهای طالبان مواجه شد و در پی آن، اسلامآباد وضعیت «جنگ باز» اعلام کرد. در ۱۶ مارچ نیز حملهای منتسب به پاکستان به یک بیمارستان در کابل، بنا بر گزارشها، به کشته شدن صدها غیرنظامی انجامید و موجی از محکومیتهای بینالمللی را در پی داشت.
نشریه وابسته به تیتیپی همچنین مدعی شده است که منیر پس از آنچه «شکست در برابر هند» در ماه می ۲۰۲۵ توصیف کرده، طالبان را بهعنوان «جبههای ضعیفتر» برای بازسازی تصویر خود انتخاب کرده است. این در حالی است که چنین تحلیلهایی از سوی یک گروه مسلح ارائه میشود که خود بهعنوان بازیگری غیررسمی و خشونتگرا، در شکلگیری بحرانهای امنیتی نقش دارد.
در این میان، هند در تاریخ ۷ می ۲۰۲۵ «عملیات سیندور» را با هدف قرار دادن زیرساختهای گروههای مسلح در پاکستان و کشمیر تحت کنترل پاکستان اجرا کرد. در این عملیات، مواضع گروههایی مانند لشکر طیبه، جیش محمد و حزبالمجاهدین هدف قرار گرفت و توان عملیاتی آنها بهطور قابل توجهی آسیب دید.
این عملیات با واکنش پاکستان، از جمله حملات پهپادی و گلولهباران مرزی، همراه شد و به یک درگیری چهارروزه انجامید. نیروهای هندی نیز با حملات دقیق، اهدافی از جمله سامانههای راداری در لاهور و مناطق اطراف گوجرانواله را هدف قرار دادند. در نهایت، دو طرف در ۱۰ می بر سر آتشبس توافق کردند.
در ادامه، تیتیپی ارتش پاکستان را به تداوم همسویی با ایالات متحده متهم کرده و مدعی شده است که برخی اقدامات اخیر، از جمله حملات هوایی در شهرهای افغانستان در فبروری ۲۰۲۶، بیشتر در راستای پاسخ به نگرانیهای واشینگتن انجام شده است تا مقابله واقعی با تهدیدات امنیتی. این ادعاها در حالی مطرح میشود که خود این گروه بهعنوان یکی از مهمترین عوامل خشونت در منطقه شناخته میشود.
این نشریه همچنین ادعا کرده است که منیر پس از «عملیات سیندور» تلاش کرده با تصمیمهای تهاجمی نظامی و تمرکز قدرت سیاسی، کنترل خود بر پاکستان را افزایش دهد. بهگفته این منبع، لحن و مواضع او به افزایش تنشهای منطقهای دامن زده است؛ ارزیابیای که از سوی یک بازیگر مسلح ارائه میشود که نقش آن در بیثباتی منطقهای بهطور گسترده مورد انتقاد نهادهای بینالمللی است.
در مجموع، این گزارش نشان میدهد که روایتهای منتشرشده از سوی گروههای مسلح مانند تیتیپی، علاوه بر بازتاب رقابتهای ژئوپلیتیک، خود بخشی از جنگ روایتها در منطقه هستند؛ جنگی که در کنار درگیریهای میدانی، به پیچیدهتر شدن وضعیت امنیتی در افغانستان و پاکستان انجامیده است.
تیتیپی: عاصم منیر پس از ناکامی در «عملیات سیندور» به جنگ با طالبان روی آورد


