نیویورکر: جنگ ترامپ علیه ایران به یک شکست همزمان راهبردی و اخلاقی تبدیل شد

خبرگزاری راسک: در یادداشتی تحلیلی که در مجله معتبر «نیویورکر» به قلم دیوید رمنیک منتشر شده، سیاست‌های جنگی دونالد ترامپ در قبال ایران به‌عنوان نمونه‌ای از «شکست همزمان راهبردی و اخلاقی» مورد ارزیابی قرار گرفته است؛ شکستی که به‌گفته نویسنده، نه‌تنها جایگاه جهانی ایالات متحده را تضعیف کرده، بلکه پیامدهای بلندمدتی برای ثبات منطقه‌ای و نظم بین‌المللی به‌همراه خواهد داشت.
به‌نوشته «نیویورکر»، تصمیم ترامپ برای حمله به ایران بدون کسب مجوز کنگره و بدون همراهی متحدان اصلی، از همان ابتدا با انتقادهای گسترده مواجه شد. این اقدام در شرایطی صورت گرفت که توجیهات ارائه‌شده از سوی کاخ سفید «ناهمگون، متناقض و فاقد انسجام راهبردی» توصیف شده است.
نویسنده تأکید می‌کند که این جنگ، ادامه الگویی از تصمیم‌گیری‌های مبتنی بر «غریزه و محاسبات ناپخته» بوده و فاقد برنامه‌ریزی دقیق نظامی و سیاسی است.
در بخش دیگری از این تحلیل، به اختلاف نظر میان مقامات ارشد امنیتی آمریکا اشاره شده است. به‌گزارش «نیویورکر»، در حالی که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، پیش‌بینی کرده بود حملات نظامی به ایران موجب یک «قیام مردمی» خواهد شد، رئیس سازمان سیا این فرضیه را «مضحک» توصیف کرده بود.
با این حال، ترامپ بدون توجه به این هشدارها، مسیر تقابل را ادامه داد؛ تصمیمی که به‌گفته تحلیل‌گران، نشان‌دهنده شکاف عمیق میان ارزیابی‌های اطلاعاتی و تصمیمات سیاسی در دولت آمریکا است.
«نیویورکر» در ادامه می‌نویسد که ترامپ در طول جنگ، از تهدیدهای شدید حتی با ادبیاتی نزدیک به تهدیدهای فاجعه‌بار علیه یک «تمدن کامل» به‌سرعت به سمت پذیرش یک آتش‌بس موقت حرکت کرد؛ آتش‌بسی که به‌گفته این رسانه، «تقریباً هیچ‌یک از اهداف اعلام‌شده جنگ را محقق نکرده است.»
در همین حال، ایران نه‌تنها از مواضع خود عقب‌نشینی نکرد، بلکه همچنان به چالش کشیدن مفاد کلیدی توافق ادامه داده و کنترل گذرگاه‌های حیاتی مانند تنگه هرمز را به‌عنوان اهرم فشار حفظ کرده است.
این تحلیل، خروج دولت ترامپ از توافق هسته‌ای ایران (برجام) در سال ۲۰۱۸ را «گناه اولیه» این بحران می‌داند. به‌نوشته «نیویورکر»، این توافق با وجود محدودیت‌هایش توانسته بود مسیر دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای را مهار کند، اما ترامپ بدون ارائه جایگزینی مؤثر، آن را کنار گذاشت.
نویسنده معتقد است که این تصمیم، نه‌تنها مسیر دیپلماسی را مسدود کرد، بلکه زمینه‌ساز تشدید تنش‌ها و در نهایت جنگ شد.
در ادامه این گزارش آمده است که سیاست‌های ترامپ، به‌شدت اعتبار جهانی ایالات متحده را تضعیف کرده است. از نگاه نویسنده، اظهارات جنجالی درباره ناتو، گرینلند و دیگر مسائل بین‌المللی، همراه با نحوه مدیریت جنگ ایران، موجب ایجاد شکاف در میان متحدان سنتی واشنگتن شده است.
همزمان، قدرت‌هایی چون روسیه و چین با دقت این تحولات را زیر نظر دارند و از آن به‌عنوان نشانه‌ای از «بی‌ثباتی در رهبری آمریکا» یاد می‌کنند.
«نیویورکر» در جمع‌بندی خود تأکید می‌کند که جنگ ایران، نه‌تنها به اهداف اعلام‌شده خود دست نیافته، بلکه وضعیت را پیچیده‌تر کرده است. به‌گفته کارشناسانی که در این گزارش به آن‌ها استناد شده، این بحران می‌تواند برای سال‌ها منطقه و جهان را تحت تأثیر قرار دهد.
در نهایت، این تحلیل نتیجه می‌گیرد که سیاست ترامپ در قبال ایران، نمونه‌ای از «سوءمدیریت راهبردی» است؛ رویکردی که هزینه‌های آن فراتر از میدان نبرد، در عرصه اقتصاد جهانی، امنیت بین‌المللی و اعتبار سیاسی آمریکا نمایان شده است.