خبرگزاری راسک: مذاکرات فشرده میان هیأتهای ایران و ایالات متحده آمریکا در اسلامآباد، پس از حدود یک شبانهروز گفتوگوی مستمر، بدون دستیابی به توافق نهایی پایان یافت؛ رخدادی که از سوی ناظران بهعنوان یکی از طولانیترین و پیچیدهترین دورهای مذاکرات در یک سال اخیر توصیف میشود.
بر اساس گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا) به نقل از رسانههای رسمی، این دور از گفتوگوها با وجود نزدیک به ۲۱ ساعت مذاکره مستقیم و مجموعاً بیش از ۲۴ ساعت رایزنیهای دیپلماتیک، بهدلیل اختلافات عمیق در برخی محورهای کلیدی به نتیجه نرسید. موضوعاتی همچون وضعیت تنگه هرمز، حقوق هستهای ایران و برخی پروندههای امنیتی و منطقهای، از مهمترین نقاط اختلافی میان دو طرف عنوان شده است.
در سوی آمریکایی، جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، با تأیید بنبست مذاکرات اعلام کرد که واشنگتن بدون دستیابی به توافقی قابل قبول، اسلامآباد را ترک خواهد کرد. وی مدعی شد که با وجود ارائه «بهترین پیشنهادهای ممکن» از سوی آمریکا، طرف ایرانی تعهد روشنی درباره توقف برنامه هستهای ارائه نکرده و تأکید کرد که ایالات متحده خواهان «اطمینان قوی» از عدم حرکت ایران بهسوی سلاح هستهای است. ونس همچنین ادعا کرد که تأسیسات هستهای ایران تخریب شدهاند، اما این موضوع به تغییر موضع تهران منجر نشده است.
در مقابل، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، ضمن تأیید پایان بدون توافق این دور از مذاکرات، اعلام کرد که در برخی حوزهها تفاهمهایی حاصل شده، اما در چند موضوع کلیدی همچنان فاصله دیدگاهها قابل توجه بوده است. وی با اشاره به پیچیدگی شرایط و ورود مسائل جدیدی مانند تنگه هرمز به دستور کار مذاکرات، این دور را «طولانیترین و فنیترین» مرحله گفتوگوها در یک سال گذشته توصیف کرد و تأکید کرد که روند دیپلماسی متوقف نشده و همچنان بهعنوان ابزار اصلی برای پیگیری منافع ملی ادامه خواهد یافت.
در همین حال، پاکستان بهعنوان میزبان و میانجی این مذاکرات، بر تداوم تلاشها برای نزدیککردن مواضع دو طرف تأکید کرده است. محمد اسحاق دار، وزیر امور خارجه پاکستان، در واکنش به پایان بینتیجه گفتوگوها اعلام کرد که اسلامآباد همچنان برای تسهیل دستیابی به توافق میان تهران و واشنگتن تلاش خواهد کرد و خواستار حفظ آتشبس موجود شد.
تحلیلگران بینالمللی معتقدند که شکست این دور از مذاکرات، بیش از آنکه به معنای فروپاشی کامل روند دیپلماتیک باشد، نشاندهنده ورود گفتوگوها به مرحلهای حساس و پرچالش است؛ مرحلهای که در آن اختلافات راهبردی بهویژه در حوزههای امنیت منطقهای، انرژی و برنامه هستهای نیازمند مذاکرات چندلایه و زمانبر خواهد بود.
با وجود پایان این دور بدون نتیجه، نشانهها حاکی از آن است که کانالهای دیپلماتیک همچنان باز مانده و احتمال ازسرگیری مذاکرات در قالبی جدید یا در سطحی بالاتر، در روزهای آینده منتفی نیست.
