خبرگزاری راسک: وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان، گزارش تازه سازمان ملل درباره آزار و اذیت زنان و دختران بازگشته به افغانستان را «دور از واقعیت، سیاسی و غیرمسوولانه» خوانده و از این سازمان خواسته است که در مورد وضعیت زنان افغانستان و تامین حقوق شان از سویی این گروه، «بر اساس ارزشهای اسلامی و حساسیتهای فرهنگی افغانستان» قضاوت کند.
سیفالاسلام خیبر، سخنگوی این وزارت، روز شنبه ۱۸ اسد، در پیامی صوتی که به رسانهها فرستاده و در شبکههای اجتماعی ممنتشر کرده، گفته است که حقوق زنان افغانستان «بر پایه شریعت اسلامی» محفوظ است و گروه طالبان «عزت و امنیت آنها را تضمین» کرده است. او مدعی شده که این گروه برای جلوگیری از «ازدواج اجباری، پرداخت مهر و میراث و مقابله با رسوم نادرست اجتماعی» گامهای عملی برداشته است. آقای خیبر با اشاره به جنگ غزه و کشتار غیرنظامیان و زنان و کودک فلسطینی توسط نیروهای نظامی اسرائیل، به سازمان ملل پیشنهاد داده است که اگر واقعا مدافع حقوق زنان است، به «قتلعام زنان و کودکان در فلسطین» نیز توجه کند.
این اظهارات پس از آن مطرح شده که بخش زنان سازمان ملل، روز پنجشنبه ۱۶ اسد، در گزارشی هشدار داد زنان و دختران مهاجری که به افغانستان بازگشتهاند، با خطرهایی مانند فقر، ازدواج زودهنگام، آزار و سوءاستفاده روبهرو هستند و از جامعه جهانی خواست برای حمایت فوری از آنها اقدام کند. در این گزارش، بحران اقتصادی، چالشهای اقلیمی و محدودیتهای بیسابقه علیه زنان و دختران در افغانستان برجسته شده است. پیشتر نیز ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، اقدامها و فیصلههای ادارههای عدلی و قضایی طالبان را مصداق «جنایت علیه بشریت» توصیف کرده بود.
با این حال، تأکید طالبان بر اینکه سازمان ملل باید حقوق زنان افغانستان را «بر پایه شریعت اسلامی» بررسی کند، انحرافی از اصل موضوع است و نمیتواند ناقض بودن این گروه در زمینه حقوق زنان را توجیه کند. در میان جوامع اسلامی و نهادهای دینی، روایت طالبان از «ارزشهای اسلامی» بهطور بنیادین و از اساس با مخالفتهای جدی روبهرو است. بسیاری از عالمان برجسته جهان اسلام و حتی سازمان همکاری اسلامی بارها تصریح کردهاند که محدودیتهایی چون ممنوعیت آموزش دختران، منع کار زنان خارج از خانه و جلوگیری از حضور آنها در اماکن عمومی که این گروه بهطور سیستماتیک اعمال کرده است، نهتنها پشتوانه شرعی ندارد، بلکه آشکارا با اصول و ارزشهای اسلامی در تضاد است.
عالمان دینی بارها تأکید کردهاند که اسلام در آموزههای خود، بر «حق تحصیل، کار، مشارکت اجتماعی و کرامت انسانی زنان» پافشاری کرده است و تجربه تاریخی جوامع مسلمان، خلاف ادعای طالبان را نشان میدهد. از این رو، استناد طالبان به «شریعت» در توجیه محدودیتهای سختگیرانه، بیش از آنکه مبنای دینی داشته باشد، ابزاری سیاسی برای تثبیت کنترل اجتماعی و تحکیم قدرت است.
